«تاریخ» ۶۰ ساله‌اش معتبرتر است یا ۱۴۰۰ ساله‌اش؟

درست است که من آدم مذهبی‌ای نیستم اما باور کنید که به اعتقادات انسان‌های دیگر احترام می‌گذارم. حتی دیگر نسبت به یک چنین مقالاتی هم احساس خاصی ندارم. خوب هرکس آزاد است هر جوری که دوست دارد فکر کند. فقط دو سالی می‌شود که نسبت به «تاریخ» بسیار بدگمان شده‌ام. تقصیر آقای احمدی‌نژاد است. این آقا تمام اعتقادات «تاریخ»ی بعلاوه ته‌مانده باورهای مذهبی من را یک جا ساعت ۹ شب گذاشت دم در خانه!

ایشان معتقد هستند که چیزی بنام «هولوکاست» واقعیت خارجی نداشته و یهودی کشی آلمان نازی در زمان جنگ دوم جهانی یا نبوده یا اگر هم بوده با این ابعادی که در «تاریخ» آمده رخ نداده. من هم که آدمی هستم کاملا مطیع آنچه بزرگان می‌فرمایند، مطلقا به خودم اجازه «ها» و «نه» گفتن به فرمایشات آنان را نمی‌دهم. فقط الان با خودم می‌گویم در عجیب دنیائی زندگی می‌کنیم. «تاریخ» به این راحتی «تحریف» می‌شود آن هم جلوی دوربین فیلم‌برداری و با وجود افرادی که از زیر تیغ همان قصابانی که ما الان وجودشان را انکار می‌کنیم جان به‌ در بردند. عکس‌ها، مصاحبه‌ها، کتاب‌ها، خرابه‌های کشتارگاه‌های انسان، بازماندگان قربانیان، همه و همه می‌توانند ساختگی و جعلی باشند. گروهی (حالا صهیونیست یا هرچه که اسمش را می‌گذارید) آنقدر قوی هستند که ۶۰ سال در تمام رسانه‌های جمعی جهان دروغ و دغل می‌سازند آن هم ۶۰ سالی که هم رادیو بوده و هم فیلم‌برداری شده و هم حداقل در ۵۰ سالش تلویزیون بوده، ده پانزده سال است اینترنت آمده، با همه اینها باز این باند مخوف توانسته «تاریخ» را زیر چشم همه تحریف کند.

آنوقت ناگهان عرق سردی به تمام تن من می‌نشیند. با خودم می‌گویم اگر این گروه شیطان‌صفت توانسته‌اند چنین کنند  دیگر چطوری من می‌توانم به روضه‌های حاج‌آقا محمدی (پیش‌نماز محله سابق‌مان) و روایاتی که از «تاریخ» کربلا می‌کرد استناد کنم؟ با چنین مقاله‌هائی چکار کنم؟ اگر الان یک گروه پدرسوخته بدذاتی هستند که مثل آب خوردن «تاریخ»ی که مردم زمانه دیده‌اند را وارونه می‌کنند و به خورد همان مردم می‌دهند، خوب لابد همان ۱۴۰۰ سال پیش هم چنین شیطان‌صفتانی بوده‌اند که «تاریخ» را دستکاری کرده باشند. پس دیگر چه روایتی از بزرگان دین و ایمان می‌ماند که بتوان به آن اطمینان کرد؟

مگر اینکه بپذیریم که در زمان بزرگان دین، همه چیز گل و بلبل بوده و همه مردم راستگو و درست‌کار بوده‌اند و غرض و مرضی در کار نبوده و کسی دست از پا خطا نمی‌کرده بخصوص در زمینه ثبت و ضبط وقایع «تاریخ»ی در شبه‌جزیره عربستان و حومه. یحتمل با آن همه آدم باسوادی که داشته‌اند و قلم و کاغذی که زیر دست‌ و پای خلق‌الله ریخته بوده در ۱۴۰۰ سال پیش، ریز وقایع و گفتگو‌ها و دیگر مسائل «تاریخ»ی مو به مو در کتاب‌های مربوطه نوشته می‌شده. ولی آخر این هم که نمی‌شود که همه مردم آن دوران آدم‌های خوبی بوده باشند. آنوقت دیگر این بزرگان دین کاری برای انجام نداشته‌اند که! قرار بوده چه کسی را هدایت کنند؟ پس حتما آدم بد بوده، پس حتما شیطان صفتانی بوده‌اند که دست ببرند در «تاریخ».

خلاصه حسابی گیج شده‌ام. چطور است که می‌شود به «تاریخ» ۱۴۰۰ سال پیش اعتماد کرد ولی نمی‌توان به «تاریخ» ۶۰ سال پیش اطمینان نمود؟