همه ما متحد دشمن فرضی هستیم

ناصر سراج در گفت‌وگو با خبرنگار حقوقي ايسنا، در مورد انفجار شنبه‌شب در شهر شيراز با بيان اين كه بررسي‌هاي قضايي و امنيتي در اين زمينه آغاز شده است، تصريح كرد: در حال حاضر در مورد عمدي بودن انفجار ترديد جدي وجود دارد؛ زيرا محل وقوع حادثه جايي بوده كه در اطراف حسينيه داخل يك سوله، مقداري ابزار جنگي به منظور برگزاري يك نمايشگاه وجود داشته است.
—————————————–

آخر خمپاره در محله مسکونی چکار می‌کند؟ مگر خانه زندگی مردم میدان جنگ است؟ مگر ایران لبنان یا عراق است؟ چرا عذر بدتر از گناه می‌آورید؟ یک بار جنگیدیم و به آنچه می‌خواستیم حالا یا رسیدیم و یا نرسیدیم. خلاص. بابا جنگ تمام شد، آش سرد شد، سار از درخت پرید. خرت و پرت نظامی را تا کی باید به دمب مبارک خودمان ببندیم و هرکجا می‌رویم خمپاره و موشک و گلوله‌ای همراه مردم باشد به یاد آن روزگاران؟ پس برداریم یکی یک تیروکمان و نیزه و شمشیر و کارد سلاخی هم به یادبود حماسه فتح ایران به توسط اعراب در ۱۴۰۰ سال پیش به خودمان آویزان کنیم. آن جنگ که اسلام را به ایران آورد که از این جنگ ما مقدس‌تر و عزیزتر باید باشد؟ چرا یادگاران آن جنگ را نباید در سر هر کوچه و پس‌کوچه علم کنیم؟

حالا نمایشگاه می‌گذاریم، بسیار خوب، سرمان را بخورد، دیگر چرا خمپاره یا هر کوفت دیگری که بوده را «پر و پیمون» آورده‌ایم گذاشته‌ایم وسط نمایشگاه؟ نمی‌شود پوسته آن را بدون مواد منفجره به خورد مردم داد؟ حتما باید «اصل اصل» باشد؟ گلوله نمایشی باروت نداشته باشد به جنبه «نمایش»ی بودن آن لطمه می‌خورد؟ پس حتما باید خون واقعی هم به در و دیوار نمایشگاه بپاشیم تا «حال و هوای ملکوتی» آن سال‌ها را به مردم ب…نیم؟

لابد فردا هم یک لقب «شهید» به ناف تکه‌تکه شده این بنده‌خداهائی که الکی الکی ترکیدند بسته می‌شود و سر پل سراط هم همین لقب «شهید» -که بنیاد شهید یا هر سازمان دیگری که پول می‌گیرد از بیت‌المال تا لقب «شهید» به اموات بخت برگشته بذل و بخشش نماید- باعث آمرزش گناهان‌شان و گذر امن ایشان از پل مذکور می‌گردد. در نتیجه آنانی که کشته شدند بخاطر بی‌احتیاطی دیگران تازه باید خوشحال هم باشند که جواز آمرزش‌شان توسط همان سازمان کذائی صادر شده. و لابد بدا به حال آنانی که شانس بزرگ و آسمانی تکه‌تکه شدن الکی با خمپاره کوفتی ساخته شده در بیست سال پیش نصیب‌شان نشده. نگران نباشند. حضرات کاری خواهند کرد که نوبت همه می‌رسد و تک‌تک آحاد ملت در اثر بی‌احتیاطی یا حماقت یا سهل‌انگاری «چهارپایانی بر دو پا راه رونده»، با یکی یک درجه «شهید» به گور خواهند رفت. 

حضرات توجیه کننده چنین نیوز و بهمان نیوز نیز اگر خدای ناکرده فعلا نمی‌توانند از آب این انفجار کره‌ ای چیزی بگیرند یادشان باشد که به مردم خوب و شهیدپرورمان یادآوری کنند که «بیچاره ملت محروم فلسطین و لبنان و عراق و فلان آباد و بیسار خراب و اینجا و آنجا که هر روز و هرشب باید زیر باران بمب و موشک و خمپاره دشمن جز جگر زده زندگی کنند. ببینید مردم شما یک خمپاره در شهرتان منفجر شد چه اتفاقی افتاد؟ بیچاره مردم کشورهای دیگر».

اصلا هم به روی مبارک‌شان نیاورند که «بابام جان! آنها دارند بصورت تمام عیار با دشمن خودشان می‌جنگند (ارواح عمه شوکت من!) ما که با کسی در حال جنگ نیستیم که اتوبوس‌مان وقتی از مناطق جنگ‌زده رد می‌شود آدم کشته می‌شود در آن، و خمپاره و موشک زمان جنگ‌مان را خودمان دستی دستی در جائی می‌گذاریم که وسط شهر زیر باسن زن و بچه مردم بترکد. آنها را دشمن می‌کشد، ما داریم خودمان خودمان را می‌کشیم. همه ما متحد دشمن فرضی هستیم».