احسنت به قالی باف

۱۴ اردیبهشت امسال: خبرگزاري فارس: شهردار تهران گفت: توزيع پول بين مردم در نهايت ما را به توزيع فقر مي‌رساند، اكنون فاصله طبقاتي در تهران به هيچ‌وجه قابل دفاع و تحمل نيست، اكثريت مردم اين شهر روزي دو شيفت و بيش از 16 ساعت كار مي‌كنند و تفاوت قيمت زمين در جاهاي مختلف تهران به 7 برابر مي‌رسد. (لینک مطلب در بالاترین)

یک روز بعد:

۱۵ اردیبهشت امسال: خبرگزاری ایسنا: شهرداري30 ميليارد ريال به لبنان كمك مي‌كند. شهردار اختيار استفاده بخشي از درآمد شهرداري را در امور خاص دارد. (لینک مطلب در بالاترین)

—————————-

دم آقای قالی‌باف گرم که فقط یک روز بعد از آن حرفی که درمورد فقر در تهران زد پول تهرانی‌ها را داد به لبنان. من حتم دارم ایشان در انتخابات ریاست‌جمهوری آینده برنده قطعی رای مردم خواهند بود همانگونه که آقای احمدی‌نژاد قبل از انتخاب‌ شدن‌شان جلوی دوربین تلویزیون فرموده‌بودند که «مگر مشکل مملکت ما موی جوانان‌مان است» و بعد از انتخاب شدن طرح امنیت اجتماعی و گیردادن به موی مردم را اجرا فرمودند. البته این‌بار آقای قالی‌باف استراتژی بازی را عوض کرده و دارد بازی را «از آخر» بازی می‌کند. هنوز انتخاب نشده پول تهران را به لبنان می‌بخشد. مردم ما هم که قربان‌شان بروم تا زمان انتخابات بعدی با این حافظه درخشانی که دارند حتما رای خود را به نفع ایشان به صندوق خواهند ریخت، بخصوص تهرانی‌ها.

می‌گویند بلافاصله بعد از اینکه ایران در جنگ‌های اولش با روسیه شکست خورد، قبله عالم چاره کار ام‌القرای آن موقع جهان اسلام را در مسلح شدن آن به «توپ» جنگی (یک چیزی بوده برای زمان خودش در حد «انرژی هسته‌ای») دانستند. دانشمندان سپاه پاسداران آن موقع هم آمدند و رفتند و بعد برداشتند یک لوله گنده آهنی ساختند و تویش را پر باروت کردند و با سلام و صلوات آوردندش به میدان شهر که در سال نوآوری‌شان نمونه شهاب «توپ» جنگی جدید ساخته شده در وطن را در مصاف با دشمن فرضی آزمایش کنند. فتیله را که آتش زدند، لوله چدنی لاکردار در وسط جماعتی که شعار می‌دادند «توپ جدید جنگی حق مسلم ماست» ترکید و زد مثلا دویست نفر را آش و لاش کرد. کاسه لیسان آن زمان ماندند که چگونه خبر را به عرض ملوکانه برسانند که ضایع نشوند. آمدند گفتند که «قبله عالم به سلامت باد. سلاح جدید حسابی کار کرد. ببینید اینجا که دویست نفر تکه پاره شدند در میان دشمن چه خبر شده».

حالا به همان سیاق بالا دم انتخابات هم که بشود یک عده‌ راه خواهند افتاد و در ذکر مناقب حضرت‌ شهردار قالی‌باف خواهند گفت که «قربانش بروم عجب آدم دست و دلبازی است. لبنان را که سه میلیارد خرجش کند ببین وقتی رئیس‌جمهور شد برای کل کشور خودمان چقدر خرج خواهد کرد». البته ملت … (هر صفتی که دوست داشتید در نقطه‌چین بگذارید!) هم کله تکان خواهند داد که «بع بعله. درست است». هیچ احدی هم به ساندویچ مغزش فشار نخواهد آورد که «بابا این سه میلیارد را مگر از سر آرامگاه ابوی محترم‌شان آورده‌بودند که شا…دند تویش دادندش به لبنان؟ خوب پول همین مردم بوده‌ دست ایشان که قرار بوده صرف خلایق در تهران شود که ناگهان سر از لبنان در آورده. به این کار می‌گویند خیانت در امانت».

از من گفتن بود. آقای قالی‌باف رئیس‌جمهور آینده ایران خواهند بود آن هم با آرائی بالاتر از این هفده میلیون آقای احمدی‌نژاد.