به تو نامه می نویسم

از رجا نیوز این نامه زیبا را برایتان کش رفته ام. توضیحات رنگی از نگارنده وبلاگ است:

—————————————–

نامه جمعي از دانشجويان مسلمان آمريكا به رئيس جمهور

در پی وعده رییس جمهور ایران به منظور سخنرانی برای مردم آمریکا، گروهی از دانشجویان مسلمان این کشور با استقبال از این حرکت، نامه ای برای وی ارسال کردند. (حال معلوم نیست که این «گروهی» چند نفر هستند، ده نفر هستند؟‌ هفت نفرند؟ در ضمن معلوم نیست که ین دانشجویان شیعه هستند یا سنی؟)

 

در بخشی از نامه دانشجویان مسلمان آمریکا به احمدی نژاد كه نسخه اي از آن براي رجانيوز ارسال شده، آمده است: آقای احمدی نژاد، از اینکه با وجود تمام فشارهای سیاسی بین المللی چرخه غنی سازی اورانیوم ایران را متوقف نکرده اید، خوشحالیم (د برو! شما را سننه؟ ما قرار است بخاطر این چرخه سوخت تحریم گردیم و یا وارد جنگ با آمریکا بشویم، شما خوشحالید؟). هر چند ما نیز آمریکایی هستیم اما ملیت ما گروگان دولت نومحافظه کاری است که دعوت به مذاکره را هم بی دلیل رد می کند. (خوانندگان محترم فقط فرض کنید که چنین نامه ای از سوی جمعی از دانشجویان ایرانی داخل کشور برای جرج بوش فرستاده می شد، کوچه محل زندگی تک تک شان را دولت «مهرپرور» شخم می زد با بلدوزر! باز هم به آزادی و دموکراسی آمریکا که این دانشجویان می توانند برای رئیس جمهور کشوری که مواضع خصمانه در قبال کشورشان دارد نامه فدایت شوم بنویسند و فردایش راست راست در خیابان راه بروند و آب از آب تکان نخورد)

دانشجویان مسلمان آمریکا افزودند: پیش از دیدار شما در آمریکا گاهی اوقات دچار شک و شبهه می شدیم که نکند احمدی نژاد هم جنگ طلب باشد؟ نکند او نیز بخواهد جنگ دیگری را رقم بزند؟ اما زمانی که از امکان مذاکره ایران با آمریکا حرف زدید و پیشنهادتان از سوی مقامات نومحافظه کار رد شد، مطمئن شدیم که شما فردی صلح طلب هستید و جز دستیابی به آرمان های مثبت انقلابی، انتخاب دیگری ندارید. (دانشجویان عزیز! فردی با چاقو به سمت تان می آید و بسیار محترمانه به شما می گوید : بیا با هم صحبت کنیم. مسلما شما به لحن محترمانه او توجه نمی کنید و می گوئید اول چاقویت را غلاف کن بعد با هم سر یک میز می نشینیم. حرف این فرد به معنای صلح طلب بودن وی نیست و حرف شما نیز به معنای جنگ طلب بودن تان نیست. خیلی ساده به وی اعتماد ندارید پس پیش شرط غلاف کردن چاقو و یا تعلیق غنی سازی به وی می دهید.)

این دانشجویان با ابراز عذرخواهی از محمود احمدی نژاد (عذر خواهی برای چه؟ مگر این نامه را از جای بدی دارند می نویسند که عذرخواهی و گلاب به روی تان نیاز داشته باشد؟) ، پرسیدند: همواره لفظ جمهوریخواه نومحافظه کار پیشوند دولت تندروی بوش قرار می گیرد. اما واقعا این سوال برای ما بی پاسخ مانده است که با وجود خطاهای فراوان و تندروی هایی که منجر به سرافکندگی ما در جامعه جهانی شده، چطور لقب «جمهوریخواه نومحافظه کار» را نثار دولت بوش کرده اند؟ (که چی؟ اولا که این سوال را نباید از رئیس جمهوری ایران بپرسید، او که به دولت بوش چنین لقبی نداده،‌ یقه آنهائی که می گویند را بگیرید. دوما مشکل لقب «جمهوری خواه نو محافظه کار» چیست؟ از جمع اضداد «مردم سالاری دینی» که غیر قابل فهم تر نیست؟)

این گروه از دانشجویان آمریکایی تصریح کردند: اینجا اکثریت قشر دانشجو از مقاومت، خونسردی و رفتار دیپلماتیک شما در عجب هستند (آخی بمیرم الهی که همه دانشجویان آمریکائی چقدر سیاسی هستند و «اکثریت» این قشر با توجه به آماری که همین دانشجویان مسلمان گرفته اند از چنین و چنان رئیس جمهورمان در عجب قرار دارند!) . اینجا اعضای دولت بوش بیش از 12 ساعت از وقت روزانه خود را صرف بحث پیرامون ایران، سوریه و لبنان می کنند و به هیچ نتیجه ای نمی رسند (عزیزان دانشجو! ولشان کنید این احمق ها را! اعضای دولتی که دوازده ساعت در روز وقت شان را بر روی سه کشور می گذارند که مسلما نمی توانند امور دیگر را اداره کنند و در نتیجه اصلا قابلیت ذکر شدن ندارند. در ضمن دانشجویان گرامی، امور دولتی و دیپلماتیک و اداره کشور کمی تا قسمتی با «بازی کامپیوتری» و «نینتندو» و « پلی استیشن سونی» فرق می کنند که آدم دوازده ساعت در روز با آنها بازی می کند ولی نمی تواند به مرحله بعد برود. شما هم ظاهرا دارید به این بازیها معتاد می شوید و معنای دوازده ساعت کار روزانه بر روی مسئله ای را نمی دانید. کمتر بازی کنید و بیشتر به درس خود برسید) .

اینجا، آمریکا، همان هشت ساعت کار روزانه هم برای افراد غیر قابل تحمل است، حال تصور کنید آنها 12 ساعت پشت میز با لباس رسمی بحث می کنند، باز هم به نتیجه نمی رسند و چه حالی پیدا می کنند (ای ناقلاها! شما از کجا می دانید که آنها چه «حالی» پیدا می کنند؟ نکند آنها دارند این دوازده ساعت را زبانم لال فیلم «بی ناموسی» نگاه می کنند یا بازی های بد بد کامپیوتری می کنند که در آخر روز «چه حالی» پیدا می کنند؟ درضمن شما که در آمریکا هستید به آنها بگوئید که برای این قبیل امور اگر لباس رسمی شان را بکنند و لباس راحتی توی خانه بپوشند حالش بیشتر است!).

دانشجویان مسلمان آمریکا تاکید کردند: آقای احمدی نژاد، حتی اگر بوش مجددا دست به حماقتی دیگر بزند و بخواهد خدای ناکرده به ایران حمله کند، مطمئنن باشید که ما سربازان کشور شما در خاک آمریکا خواهیم بود (به به خیلی ممنون،‌ شرمنده می فرمائید مارا! قابل توجه آنانی که می گویند آمریکا آزادی ندارد. طرف دارد می گوید ما به دشمن کمک خواهیم کرد بعدش هم سر و مر و گنده می رود سر زندگی اش. مجسم کنید نامه جمعی از دانشجویان ایرانی داخل کشور به جرج بوش را که بگویند اگر حمله کردی ما پشت تو هستیم! نامه شان به کاخ سفید نرسیده سرشان بر بالای دار تاب می خورد). نه مثل القاعده تندروی می کنیم و بهانه دست جمهوریخواهان به اصطلاح نو محافظه کار می دهیم نه اینکه آنقدر تعلل می کنیم که آنها به هر چه می خواهند دست پیدا کنند. (باریک الله! شما چه ناز و نرم هستید! موش بخوردتان! بچه های خوبی باشید و یکوقت خدای ناکرده ماشین کسی را پنچر نکنید ها!)

در بخش دیگری از نامه مذکور به عدم شناخت کافی مردم آمریکا از مردم ایران و مقامات ایران نیز اشاره شده و آمده است: اینجا اکثریت قریب به اتفاق مردم آمریکا، هنوز موقعیت جغرافیایی ایران را هم نمی دانند (نه که اکثریت قریب به اتفاق ایرانیان می دانند آمریکا کجاست و جمعیتش چقدر است! در ضمن وقتی که در اینجا می گوئید اکثریت قریب به اتفاق مردم آمریکا هنوز نمی دانند ایران کجاست چگونه در بالا ذکر می کنید «اکثریت قشر دانشجو از مقاومت، خونسردی و رفتار دیپلماتیک رئیس جمهور ایران در عجب هستند»؟ این چه جامعه ای است که اکثریت مردم عادی آن تا این حد بی دانش سیاسی هستند ولی اکثریت دانشجویانش تا این حد سیاسی؟ مگر می شود؟ ) . اینجا بعضی از مردم نمی دانند که اکثریت مردم ایران مسلمان هستند و زمانی که بوش برساز مخالفت با کشور شما می دهد، فکر می کنند وی می خواهد به جنگ مریخی ها برود (با این قیافه ای که این شاخ شمشاد هر شب توی تلویزیون های این ور آب نشان داده می شود که مردم آمریکا حق دارند مریخی بدانندش). به همین دلیل از شما خواهش می کنیم تا در سخنرانی که برای ملت آمریکا خواهید داشت، به تمام جوانب سیاست های خود اشاره کنید تا بدین وسیله روشنگری لازم از سوی شما صورت پذیرد (البته به زبان مریخی سخن نگوئید) و در صورت تمایل با ما نیز مکاتبه داشته باشید (تا هم اصول نامه نگاری را یاد بگیرید و کمتر سوتی بدهید و هم انگلیسی تان قوی شود بدون نیاز به کلاس زبان)

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: