Archive for 6 ژانویه 2007

این تو بمیری دیگر از آن تو بمیری ها نیست!

ژانویه 6, 2007

وارده: آقا بگذار تحریم مان کنند،‌ بیست و هفت هشت سال است تحریم مان کردند چی شد؟

پاسخ:

اول: هیچ چیز نشد، همین شد که حالا می بینید. بخش بزرگی از نابسامانی های اقتصادی و صنعتی کشور و هرز رفتن سرمایه های ملت بخاطر همین تحریماتی است که در این بیست و چند ساله بوده. حالا ما عادت کرده ایم به زندگی به این نحو که فلان چیز یک روز باشد یک روز نباشد، تخم مرغ هر روز یک قیمت باشد، ماشین را بخری و سوارش شوی و دو سال بعد به قیمت بیشتری بفروشی، اجاره خانه در یک سال درصد رشدش دو رقمی باشد، فساد و فحشا از سر و دیوار مملکت بالا برود و از این دست، این عادت به شرایط موجود خود امر دیگری است. اگر پای صحبت مسن تر ها بنشینید و برایتان از تفاوت های جامعه ایران در قبل و بعد انقلاب صحبت کنند می توانید به راحتی مسئولیت چهل تا پنجاه درصد این تفاوتها و نابه سامانی های اجتماعی و اقتصادی را پای تحریم ها بنویسید.
دوم: تا بحال تحت تحریم جهانی نبوده ایم. تا کنون فقط آمریکا ما را تحریم کرده بوده. ما تا همین الان که دارم این مطلب را می نویسم دارای روابط بسیار خوب و حسنه و جی جی باجی گونه ای با اروپا بخصوص با آلمان و انگلستان و فرانسه بوده ایم. از طرف ژاپن و کره جنوبی و چین هم اوورت هرچه می خواسته ایم چهار لا پهنا خریده ایم (به ما انداخته اند!). تحریم جهانی یعنی اینکه هیچ کشوری (از آن صد و هفتاد هشتاد کشوری که عضو سازمان ملل هستند) حق ندارند در زمینه ای که تحریم در آن مطرح است به ما هیچ چیز بصورت قانونی بفروشند.
سوم: هرگونه تحریمی که علیه هر کشوری اعمال شود به نفع کشورهای تحریم کننده است. چگونه؟ فرض کنید ایران تحت تحریم جهانی مثلا ماشین آلات کشاورزی قرار بگیرد. در اینجا آلمان که فی المثل صادر کننده عمده این ماشین آلات است بلافاصله شرکتی در برزیل ثبت می کند و یک حساب بانکی برای آن در مثلا آفریقای جنوبی باز می نماید. بعد این شرکت برزیلی آلمانی الاصل با یک شرکت ژاپنی شریک می شود و کنسرسیوم حاصله در اندونزی سرمایه گذاری می نماید. شعبه اندونزی این کنسرسیوم خود شرکتی را در ترکمنستان به ثبت می رساند که حساب بانکی آن نیز در مراکش است. از طریق این شرکت آخری ماشین آلات مورد نیاز ایران مخفیانه به آن فروخته می شود. حال خوب است که ما این ماشین آلات را چند برابر قیمت بخریم؟ پول این همه شرکتها و بانکهای مختلف که همگی برای رد گم کردن در این مواقع موجودیت می یابند را که می دهد؟ من و شما. در ضمن چون این ماشین آلات مخفیانه به ایران صادر می شوند و مثلا در بارنامه آنها ذکر شده : «ماشین آلات نساجی» یک سیستم و حساب و کتاب خاص باید در گمرک و حمل و نقل ایران و بانکهای آن بوجود آیند و موازی با نهادهای مسئول کارها را پیش ببرند که همه چیز دفتر دستک درست باشد و از طرفی ماشین آلات مورد نیاز نیز وارد کشور بشوند. خود این دم و دستگاه اقتصادی موازی خرج و مخارج دارد ضمن اینکه باعث بوجود آمدن مافیائی در داخل کشور نیز می گردد. همه اینها هزینه های مصرف کننده نهائی را بالا می برد و در نهایت نانی که مثلا باید من و شما به قیمت ده تومان بخریم می شود سی و پنج تومان! و این البته یک مثال کاملا ساده بود.
چهارم: اصلا چرا باید تحریم بشویم؟ برای انرژی فراوان و بی انتهای هسته ای؟ خوب وقتی صنعت کشورمان تحت تحریم باشد این انرژی قرار است چرخ چه چیزمان را بگرداند؟ به فرض که چرخها را گرداند، قرار است چه ماده اولیه ای وارد کارخانه مان شود؟ در حالت تحریم با محصولات تولیدی مان چه کنیم؟
در علم فیزیک انرژی را اینگونه تعریف می کنند:‌ «انرژی توانائی انجام کار است». آخر شما تا بحال دیده اید که کسی در ایران کاری بکند که انرژی بخواهد؟ گیرم که استاد اعظم «هری پاتر» بیاید و با یک حرکت چوب سحر آمیزش بخواهد به من یک جفت بیل و کلنگ طلائی بدهد که تا آخر عمر مثل روز اول برای من کار کنند. آخر من که از اول عمر تا کنون جز چرت زدن زیر درخت بید مجنون کاری نکرده ام بیل و کلنگ طلائی می خواهم چکار؟

آیا هیچگاه کشور ما در این هفتاد هشتاد ساله اخیر که مثلا صنعتی شده مشکل انرژی داشته؟ مشکل تکنولوژی چه؟ مشکل اولیه کشور ما انرژی نیست که با نوع هسته ای آن همه مصائب ما به آخر برسد، مشکل ما همواره «تکنولوژی» بوده. سر شلنگ بیشترین و بهترین و نا محدود ترین انرژی را بگذارید داخل کارخانه هائی چون ایران خودرو، سایپا، پارس خودرو و … آیا کیفیت محصولاتشان فرق می کند؟ چرا ما داد نمی زنیم که «تکنولوژی روز دنیا حق مسلم ماست» ؟

موافقت رسمي‌ آمريكا براي تعمیر ‌٦ فروند ايرباس ايراني

ژانویه 6, 2007
این را هم از ایسنا بخوانید جالب است:
———————————
موافقت رسمي‌ آمريكا براي اورهال ‌٦ فروند ايرباس ايراني/ سرپرست سازمان هواپيمايي كشوري خبر داد: در پي يافتن كشور ثالث براي تعمير ايرباس‌ها هستيم
خبرگزاري دانشجويان ايران – تهران سرويس: راه و ساختمان
مراحل نهايي و رسمي‌ براي اورهال هواپيما‌هاي ايرباس ايران از سوي مقامات هوايي آمريكا صورت گرفته است و هم اكنون در حال شناسايي كشور ثالث براي انجام اين كار هستيم.
روح‌اله رضايي نياركي ـ سرپرست سازمان هواپيمايي كشوري ـ در گفت‌وگو با خبرنگار حمل و نقل ايسنا گفت: مراحل رسمي‌ براي انجام اورهال (تعمير اساسي) 6 فروند ايرباس ايران از سوي مسوولان هوايي آمريكا انجام شده است و امور رسمي‌ آن نيز از سوي ايران به اتمام رسيده است و هم اكنون در حال بررسي و شناسايي كشور ثالثي براي انجام تعميرات اساسي هستيم كه در آينده نه چندان دور اين كشور هم كه به احتمال زياد در اروپا است مشخص خواهد شد.
او گفت: سازمان هواپيماي در گذشته ايرباس‌هاي كشور را در كشور‌هاي ثالث تعمير مي‌كرد ولي 6 فروند هواپيمايي ايرباس 310 از نوع متفاوت هستند كه خوشبختانه مقدمات تعميرات آن‌ها نيز فراهم شد.
نياركي گفت: در مورد خريد هواپيما‌هاي جديد خبر‌هاي متفاوتي نسبت به گذشته داريم كه ظرف چند ماه آينده قطعا خبر آن به مردم خواهد رسيد.
گفتني است موضوع اورهال هواپيما‌هاي ايرباس ايران مربوط به 6 فروند ايرباس 310 است كه 2 سال گذشته از تركيه به مبلغ 120 ميليون دلار خريداري كرده بوديم كه متاسفانه پس از گذشت 6 ماه فعاليت ديگر قادر به پرواز نبودند و به دليل محدوديت تعميرات آن اين سرمايه‌ها در فرودگاه مهرآباد زمين‌گير شدند و منتظر تعمير هستند.