ملت باستانی عراق اسیر دست گروهی خشونت طلب

یک مقام بلند پایه حقوق بشر سازمان ملل متحد تعداد کشته شدگان غیر نظامی عراقی در سال ۲۰۰۶ میلادی را ۳۴۰۰۰ (سی و چهار هزار) نفر ذکر کرده است. فرض کنید (و این البته فقط و فقط یک فرض است) که حدود چهار هزار نفر از این سی و چهار هزار نفر غیر نظامی همانهائی بوده اند که صبح به سر مغازه و کسب و کار خود می روند و شب صورت خود را می پوشانند و به نیروهای آمریکائی حمله می نمایند (باز تاکید می کنم که این یک فرض است). به دیگر سخن این چهار هزار نفر مفروض به جنگ مسلحانه با نیروهای آمریکا رفته اند (حالا با هر انگیزه ای که داشته اند) و در جدال با آنان کشته شده اند.

می ماند سی هزار نفر دیگر (خدایا من را ببخش که به این سادگی دارم اعداد را می نویسم و جمع و تفریق می کنم. انگار که دارم گردو می شمارم و نه بندگان تو را) که در خشونت های عراق جان خود را از دست داده اند در حالی که نه جنگجو بوده اند و نه لباس نظامی به تن داشته اند. مثل من و شما بوده اند و سرشان به زندگی خودشان گرم. اگر کمی با یک ماشین حساب ور برویم می توانیم دریابیم که هر روز در عراق ۸۲ (هشتاد و دو) نفر غیر نظامی در درگیری های فرقه ای و جنگ شیعه و سنی و انتقام گیری این از آن کشته شده اند.

من اسم این قتل عام را وحشیگری می گذارم. وحشیگری اقلیتی که مسلح شده (هر مذهب و باوری که دارد، شیعه است یا سنی یا چیز دیگر) و آرام آرام دارد به ضرب اسلحه اکثریت آرام و صلح جو را مرعوب و خانه نشین می کند. کم نشنیده اید که عراق در آستانه یک جنگ داخلی تمام عیار است. بیخود نیست که ممکن است گروهی فکر کنند که تا زمانی که یک دیکتاتور وحشی بالای سر عراق بود مردم آرامشی نسبی داشتند و درگیری های فرقه ای و مذهبی باعث نمی شد که همدیگر را بکشند و قیمه و قورمه کنند (در بسیاری از گزارش های کشف فلان تعداد جسد در بهمان جا این نیز ذکر می شود که آثار شکنجه بر روی اجساد مشاهده می شود. حالا یا قبل از کشتن بندگان خدا آنان را شکنجه داده اند و یا بعد از کشتن شان به جنازه شان هم رحم نکرده اند. این البته سوای آن بیچارگانی است که در بمب گذاری ها شانس شان گفته و دارند از پیاده رو می گذرند که یک کله خرابی خود و ماشینش را منفجر می کند و باعث تکه تکه شدن آنان می گردد، این است که می گویم خشونت طلب ها دارند مردم را نه تنها می کشند بلکه قیمه و قورمه می کنند).

از عراقی ها بعید است. جدا عرض می کنم. این مردم هزاران سال سابقه تاریخی و فرهنگی دارند. اولین تمدن های مذکور در تاریخ در بین النهرین (منطقه بین رود دجله و رود فرات) بوجود آمده اند. تمدن با شکوه سومر در جنوب عراق فعلی بوده. با این همه قدمت باستانی در زمان حاضر همان گروه کوچک خشونت طلب در عراق دارند هر روز ۸۲ نفر مردم بیگناه را به دست خود می کشند و تکه تکه می کنند (صد البته نه همگی مردم عراق به دنبال درد سر و خون ریزی می گردند که اکثرا چون من و شما از خشونت بری هستند). قباحت دارد، ملت عراق ریشه ای چند هزارساله در تاریخ دارد. این مردم دارای فرهنگ و تمدن باستانی هستند. در قسمتهائی از عراق هنوز مطالعات باستانشناسی در جریان است (تا حدی که خشونت ها اجازه آن را می دهد). شک ندارم که مردم صلح طلب عراق اسیر دست اقلیتی خشونت طلب شده اند.


یک سوال: چگونه است که در میان بازماندگان اولین تمدن های بشری با کوله باری چند هزار ساله از تمدن (که حداقل هزار و چهارصد سال آن تمدن اسلامی است) اقلیتی نه چندان کوچک و نه چندان ضعیف پیدا می شوند که می توانند اینگونه به کشتن هموطنان خود تیغ بکشند و هر روز ۸۲ نفر را تکه تکه کنند؟

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: