انسان و جان، کلیک و امتیاز

زمان ارسال موضوع داغ «خودکشی یک دانشجو در زندان اوین» تا الان که این مطلب را می‌نویسم مطابق آنچه در تیتر موضوع داغ آمده «۲ ساعت قبل» است. مسلما چنین خبری چه صحت داشته باشد و چه نداشته باشد باید مخاطبان زیادی را در بالاترین جلب کند.

شش لینک در این موضوع داغ وجود دارند که آخری تقریبا ارتباطی با موضوع مورد نظر ندارد. پنج‌تا لینک دیگر در مجموع در عرض این دو ساعت ۱۱۷ تا رای آورده‌اند و بر روی پنج‌تای آنها مجموعا ۱۰۳ کلیک شده. برای کل لینک‌ها هم ۱۲ نظر آمده. فرض می‌کنید اگر فقط یک لینک (و نه یک موضوع داغ) بود با این عنوان «دخترجان گریه نکن، بستنی را بده به اون پسره» در عرض دو ساعت چقدر رای می‌آورد؟ چندتا نظر؟ عکس‌ها در بالاترین به محض آمدن به صفحه اول چیزی بالای ۱۰۰ تا کلیک می‌گیرند. یک کل‌کل ساده بین دو کاربر متوسط بالای پنجاه‌تا رای می‌آورد. یک نوشته طنز من گاهی تا حد ۴۰۰ تا کلیک می‌گیرد.

آیا خبری درباره خودکشی یک جوان دانشجوی زندانی (هر که باشد، با هر عقیده‌ای) تا این حد «عادی» و «اَه بروبابا بینیم» است که ۵ تا لینک آن در عرض دو ساعت فقط توانسته‌اند ۱۱۷ رای بیاورند؟ فکر می‌کنید بین ارزشی که برای «فرد موضوع خبر» قائل هستیم و میزان رای‌ها و کلیک‌ها و نظرها ارتباطی هست؟ اگر هست خبر خودکشی یک دانشجو در زندان چرا تا این حد پائین رای آورده؟

درست است که از سیاست خسته‌ایم و زده ولی خبر درباره جان یک انسان است. اگر این دانشجو خواهر/برادر ما بود، آیا دوست داشتیم که مطالب مربوط به او خوانده شوند یا نه؟ من مطلقا آدم مذهبی‌ای نیستم ولی به یک جمله/حدیث عمیقا باور دارم: «آنکس که رحم نکند به او رحم نخواهد شد». چند دقیقه وقت و یک امتیاز شاید تنها کاری است که دربرابر فاجعه‌ای که بر انسانی رفته از دست من و شما برمی‌آید. همین یک کار کوچک را هم از «انسان» (هرکه باشد) دریغ نکنیم.

Advertisements

4 پاسخ to “انسان و جان، کلیک و امتیاز”

  1. کمانگیر Says:

    موضوع بسیار جالبی رو اشاره کردی رفیق. پاسخ رو هم فکر می کنم خودت دادی «از سیاست خسته‌ای». مشکل، همانطور که شما هم بوضوح می دانی، اینه که خستگی دردی رو دوا نمی کنه.

  2. اردوخانی Says:

    مهربانم . نوشته ات را با دقت خواندم. به این آسانی که می گوئی هم نیست. خیلی کوتاه بگویم:
    ساست هم مانند هر دانش دیگری باید آموخت و نزد سیاستمداران تجربه کرد . این امکان ندارد مگر با تشکیل احزاب و اتحادیه ها در تمام مشاغل و در اینجا از یک زطرف غقاید احزاب با هم در تضاد هستند. و پس ار تواق بر سر اصولی دولت تشکیل می دهند از طرف دیگر اتجادیه ها با دولت یا صاحب کار به هم در کشمکش هستند. هر کدام ار منافع خودشان دفاع می کنند. در کشوری که این دو ارگان وجود ندارد مردم هیج نقشی در حکومت ندارند. سخن بسیار است. مقاله ای مدتها پیش با عنوان من سیاسی نیستم نوشته ام اینجا لینک دادم. برایت شب خوشی آرزو می کنم. اردوخانی بروکسل

    http://www.ordoukhani.blogfa.com/post-37.aspx

  3. فرهاد Says:

    در بالاترین لینک دادم

  4. wiptamoggot Says:

    http://bnsneehjtuherwwpoeoeirkuijkuii.com bnsneehjtuherwwpoeoeirkuijkuii
    bnsneehjtuherwwpoeoeirkuijkuii
    bnsneehjtuherwwpoeoeirkuijkuii

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: