کتاب قحطی و نسل کشی بزرگ در پرشیا

من جناب آقای «محمد‌قلی مجد» را نمی‌شناسم. از طریق بالاترین با کتاب «قحطی و نسل‌کشی بزرگ در پرشیا» و با ایشان آشنا شدم. این هم از مقدمه دوستان در بالاترین در پای لینک مذکور:

بزرگ‌ترين نسل‌کشي سده بيستم ميلادي در سرزمين ما، ايران، در زمان جنگ جهاني اوّل رخ داده است. در طول سال‌هاي 1917-1919 بين هشت تا ده ميليون نفر از جمعيت بيست ميليوني ايران در اثر قحطي يا بيماري‌هاي ناشي از سوءتغذيه از بين رفتند. دولت بريتانيا عامل و مسبب اين هولوکاست مهيب بوده و استعمار بريتانيا از سياست نسل‌کشي و امحاء جمعي به عنوان ابزاري براي سلطه بر ايران بهره برد. در آن زمان بخش مهمي از محصولات کشاورزي ايران صرف تأمين سيورسات ارتش بريتانيا مي‌شد که در نتيجه به کاهش شديد مواد غذايي در داخل ايران انجاميد. عجيب‌تر اين‌که ارتش بريتانيا مانع از واردات مواد غذايي از بين‌النهرين و هند و حتي از آمريکا به ايران شد. بر اثر چنين فاجعه عظيمي بود که جامعه ايراني به شدت فروپاشيد و استعمار بريتانيا توانست به سادگي حکومت دست‌نشانده خود را در قالب سلطنت پهلوي بر ايران تحميل کند. مجد با قطعيت چنين نتيجه مي‌گيرد: «هيچ ترديدي نيست که انگليسي‌ها از قحطي و نسل‌کشي به‌عنوان وسيله‌اي براي سلطه بر ايران استفاده مي‌کرد.

خیلی دوست دارم کتاب را پیدا کنم و بخوانم. در اسرع وقت سفارشش خواهم داد چون می‌خواهم بدانم:

اول) نود سال پیش (اواخر دوران قاجار) چه کسی آمار گرفته بود که ایران بیست میلیون نفوس دارد؟ سال قبل (1385) اگر اشتباه نکنم صحبت این بود که در ایران در حال حاضر حدود شش میلیون شناسنامه بدون آدم وجود دارد (نمی‌دانم در این زمینه مطلبی نوشتم یا نه. اگر باشد در آرشیو وبلاگ است). نود سال پیش چه کسی با این دقت بیست‌میلیون آدم را سرشماری کرده‌بود؟

دوم) ظرف دو سال حدود نیمی از جمعیت کشوری تلف می‌شوند (به هر دلیلی). در کتاب‌های تاریخ معاصر یا به این قضیه اشاره نشده یا (در بهترین حالت) گذرا شاید مطلبی آمده. چگونه است که نصف مردم یک کشور در عرض دو سال می‌میرند و آنوقت نه در کتاب‌های تحصیلی تاریخ در زمان پهلوی و یا بعد انقلاب هیچ اشاره‌ای به این فاجعه نشده؟ فجایع مغول‌ها در جهان هنوز بعد چند قرن ورد زبان مردم جهان است، چگونه می‌شود که مردم ما صدسال نشده قضیه را پاک فراموش کرده‌اند؟ فجایع آغا محمد‌خان قاجار در همه کتاب‌های تاریخی هست ولی از بین رفتن نصف مردم یک کشور در عرض دو سال به این راحتی از همه جا پاک شده؟

سوم) در همان زمان جنگ اول (حتی قبل و بعد آن) در بسیاری از کشورهای جهان غذای درست و حسابی وجود نداشته. مادربزرگ من می‌گفت «مرد آن است که همت کند و نان خانواده‌‌اش را به خانه بیاورد. همین». و وقتی از او می‌پرسیدم دیگر بجز نان چه؟ می‌گفت همین، هیچ. می‌خواهم بگویم مردم جهان در بسیاری از نقاط دنیا به کشاورزی مدرن و مکانیزه و راه و کامیون و حمل و نقل و یخچال و حتی آب لوله کشی دسترسی نداشتند (خیلی‌ از اینها اختراع نشده‌بودند هنوز). از گرسنگی مردن ممکن بوده ولی از سوءتغذیه مردن؟ بنظر من یک کم زیادی مال زمان ما است.

چهارم) ارتش بریتانیا در آن زمان که ارتش نبوده، ظاهرا لشگر موریانه بوده که غذای هشت تا ده میلیون آدم هم بزور کفافش را می داده. حتی اگرجیره غذائی هر ده نفر ایرانی را می گرفته اند می داده اند به یک سرباز انگلیسی، باز انگلستان باید حدود یک میلیون سربازش را باید از ایران تغذیه می کرده همه هم تپل مپل و لپ گلی. ظاهرا کل ارتش بریتانیای کبیر در آن موقع حدود شش میلیون نفر آدم داشته. 

 پنجم) آلمان ها که در آن زمان مستعمرات چندانی نداشتند غذا از کجا می آوردند که جلوی این لشگریاجوج و ماجوج انگلستان و فرانسه و دیگر نیروهای دشمن مقاومت می کردند؟ حالا باز خورشید در مستعمرات انگلستان غروب نمی کرد و فرانسه شمال آفریقا را داشت. آلمان ها کجای دنیا را داشتند؟ از متحدشان امپراتوری عثمانی می گرفتند؟

ششم) مادربزرگ من زیاد داستانسرائی می‌کرد از زمان قحطی جنگ دوم جهانی. می‌خواهم با خواندن این کتاب بفهمم که قحطی جنگ اول جهانی به چه صورتی بوده. در ضمن خیلی دوست دارم بدانم ایران در نود سال پیش چه ماده غذائی‌ای را می‌توانسته از «آمریکا» وارد کند که انگلستان جلوی آن را هم گرفته.

هفتم) امیدوارم با خواندن این کتاب بتوانم بفهمم که قبر هشت تا ده میلیون ایرانی کشته شده دراثر سوء تغذیه و بی غذائی در عرض دو سال کجاست که بتوانم ادای احترامی به این همه قربانیان بکنم.

تا خواندن این کتاب هیچ قضاوتی نمی توانم بکنم.

Advertisements

6 پاسخ to “کتاب قحطی و نسل کشی بزرگ در پرشیا”

  1. علی گنجه ای Says:

    من که نه ایشون رو میشناسم نه کتابشونو خوندم، ولی با اون پاراگرافی که نقل کردی آدم یاد نظریات ناصر پورپیرار میفته

  2. علی گنجه ای Says:

    راستی، جناب مجد فکر میکرده حکومت قاجار خیلی علیه السلام بودن؟

  3. خیابان شماره ۱۱ Says:

    این آقا احتمالا نسبتی با ناصر پور پیرار دارد.

  4. دیوانه ی عاقل Says:

    دوباره پیدات کردم …
    خوشحالم … هنوز دو آتشه مینویسی !!!
    … خوبه که یک نفر هست بجای من بزدل که جسارت حرف زدن ندارم حرف بزنه …
    من فقط جرات م‌کنم از خدا توفیق بخواهم ؛ که مثل آقایان به من سعادت پیروی راه انبیا به همراه یک کیف پر از تراول دهد !
    باز هم میام سراغت
    دیوانه ی عاقل
    ——————–

    دیوانه عاقل عزیز

    از دیدن دوباره‌ات خوشحالم، حسابی. خوش‌آمدی. مطلقا هم تو را بزدل نمی‌دانم. هرکس در هر زمینه‌ای که می‌تواند می‌نویسد. ربطی به بزدلی و یا جسارت ندارد. تازه چند وقت پیش یکی از دوستان به من می‌گفت فلانی تو که مستعار می‌نویسی چرا اینقدر محافظه کار هستی و بزدلانه می‌نویسی؟ تندترش کن. ماندم چه جوابی به این دوستم بدهم. در هر حال مهم این است که آدم آنچه در ذهن دارد را بنویسد. بزدلی و شجاعت در این مقوله -بنظر من- چندان معنا ندارد.

    باز هم از دیدنت خوشحالم.

    با تقدیم احترام

  5. سارا رها Says:

    سلام ققنوس عزیز
    کتاب را که خواندید نقد بیشترتان را هم لطفا بنویسید. سئوالهای متینی کرده‌اید.
    زنده باشید

  6. من Says:

    لطفا بفرمایید گاو حسن چه جوره؟خواهسا نفرمایین مث خودت در این صورت گاو حسین چه جوره ؟

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: