تشویق هم تیمی

جناب امیر تیموری عزیز و گرامی با همان تیزبینی همیشگی‌شان عنایت کرده‌اند و جمله‌ای را در مورد پست «دوندگان محترم لطفا از جایگاه تماشاچیان رقبای خود را تشویق کنید» بیان فرموده‌اند که کاملا صحیح است (جناب متتی هم البته با بیان دیگری همین نظر را عنوان کرده‌اند):

بحث بر سر تشویق حریف نیست، بر سر تشویق هم‌تیمی‌ست. معنی ائتلاف همین است دیگر. نیست؟ حالا عده‌ای با کاندیداتوری نمی‌توانند به ائتلاف کمک کنند، حضورشان که نباید کم‌رنگ شود. می‌توانند به نفع بقیه کاری صورت دهند. از کاندیدای مستقل که خواسته نشده به ائتلاف اصلاح‌طلبان کمک کند.

فقط به باور من این جمله کاملا صحیح برای ایران گفته نشده. از دید من، ما در ایران «تیم» و «هم تیمی» برای سیاست نداریم. «حزب» اگرچه داریم چندتائی ولی معمولا در فواصل بین انتخابات در حال چرت‌زدن هستند و در نهایت با اعلام همبستگی‌ای با مردم مسلمان غزه یا محکوم کردن جنایات صهیونیست‌ها است که شما یادتان می‌آید که این‌ها هم تحت لوای حزب وجود دارند.

حزب نه تنها در پای هر انتخاباتی باید برنامه‌های انتخاباتی خود را رسما و علنا ارائه کند به مردم بلکه باید در زمان بین دو انتخابات نیز حضور فعال نمایندگانی از او که در مجلس حضور دارند حس شود. باید با حزب(های) دیگر ائتلاف کند و با همان تعداد کم یا زیاد نماینده که در مجلس دارد سعی کند به خودش «وزن حضور» بدهد. حزب مواضع خودش را درمقابل مسائل داخلی و خارجی باید رسما اعلام کند و از نمایندگانش در مجلس بخواهد که خود را در خط همان مواضع قرار دهند.

همه این‌ها که حل شد و دارای احزاب مختلف شدیم، آنوقت این احزاب می‌توانند دور هم جمع بشوند و «طیف» و «ائتلاف» و «جبهه» درست کنند برای در دست‌گرفتن بخشی بیشتر از کرسی‌های مجلس. «اصلاح‌طلبان» که خود را «طیف» می‌دانند برنامه مشخص و واحد و شفافی برای انتخابات ارائه کرده‌اند؟ یا قرار است لیست بدهند در شهرها نه بر اساس صلاح‌دید و «برنامه» حزب و جبهه و ائتلاف بلکه بر اساس اینکه کدام فرد را در لیست بگذارند یا نگذارند؟

از سوی دیگر خودم را گذاشتم جای یک داوطلب نمایندگی که صلاحیتش رد شده و الان آقای خاتمی آمده برایش حرف می‌زند که نه مهم نیست، دیگران را تشویق کن. دیدم که ای بابا، من و دیگر این بنده‌های خدا ندویده از مسابقه محروم شده‌ایم. با خودم گفتم اگر کسی هست که بدون اینکه من بدوم یا وارد زمین شوم می‌گوید تو که در نیمکت ذخیره‌ها نشسته‌ای به زمین نیا و صلاحیت دویدن نداری (کار مربی من را برای من می‌کند)، خوب فردا هم که هم‌تیمی من از وسط زمین شوت کرد و گل زد داور آفساید اعلامش می‌کند و پس فردا هم که دروازه‌بان ما در محوطه هجده‌قدم توپ را با دست گرفت داور اعلام «هَند» و پنالتی می‌کند. در این صورت من چرا باید هم تیمی‌های خودم را تشویق کنم؟ تشویق‌شان کنم که چه بشود؟ که بیشتر عین اسب عصاری دور خودشان بدوند و بچرخند و «باخت»شان «حال» بیشتری به جماعت بدهد و بار دیگر هم مجددا بلیط بخرند و بیایند «باخت» ما را ببینند؟ مگر مریض هستم که چنین کنم؟

پس به دو دلیل آن پست «دوندگان محترم لطفا از جایگاه تماشاچیان رقبای خود را تشویق کنید» را نوشتم که اولا حس کردم ماهیت رقابت سیاسی در کشور ما «فردی» است و نه «حزبی» و ثانیا وقتی رقابت عادلانه و منصفانه نباشد دیگر «رقابت» نیست که کسی را بتوان در آن تشویق کرد و «تنور» رقابت را گرم نگاه داشت.

ولی خوب از دید «همه چیزمان به همه چیزمان می‌ماند» که به قضیه نگاه کنید آنوقت می‌بینید انتخابات‌مان هم چیزی در حد همان «پیکان» علیه‌الرحمه‌ای است که تا چند سال پیش می‌ساختیم. از این دید بله، باید تنور انتخابات را گرم نگاه داشت ولی باید مراقب بود که انتخابات در سربالائی جوش نیاورد و بعد در سرپائینی ترمزش نبرد.

Advertisements

یک پاسخ to “تشویق هم تیمی”

  1. امیر تیموری Says:

    تسلیم! حرف حساب که جواب ندارد. حق با شماست. حزب و این‌ها که نداریم. کار حزبی هم نمی‌کنیم. دم‌دم های انتخابات هم که می‌شود، جمع می‌شویم دور هم و به رد صلاحیت‌ها شکایت می‌کنیم. اما خوب چه کنم که این دلبستگی به طیف اصلاح‌طلبان که غنیمتی‌ست در این بی‌حزبی، دست و پای‌ام را می‌بندد. هی دلم می‌خواهد ازشان حمایت کنم و کارهاشان را توجیه عقلانی کنم…

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: