فاتحانه کامنت گذاشتیم! هورا!

سر زدن به دوستانی که خودشان «دومین» دارند و روی آدرس خودشان می‌نویسند کار چندان ساده‌ای نیست. آنهائی که روی یکی از سیستم‌های وبلاگ‌نویسی (بلاگر، بلاگ‌فا، وردپرس و …) می‌نویسند وبلاگ‌شان به سه سوت باز می‌شود و به سوت چهارم پنجره کامنت‌دونی‌شان آماده گرفتن کامنت است، راحت است اما…اما، با من همراه شوید تا سری به یکی از دوستان وبلاگ‌نویس که دومین خودش را دارد بزنیم:

روی اسم او در لینک‌های کنار صفحه کلیک می‌کنم. حدود ۱۲ ثانیه طول می‌کشد تا وبلاگش با اینترنت سرعت بالای من لود شود (برای آن که از اینترنت دایل‌آپ استفاده می‌کند چقدر طول خواهد کشید نمی‌دانم). سه پنجره ناخواسته قبل از باز شدن به‌دام افتاده‌اند. سیستم من سی ثانیه‌ای سر به جیب تفکر می‌‌گذارد تا قرچ و قروچ هارد دیسکم در فضای ساکت اتاق تمام شود و بتوان آن سه پنجره ناخواسته را باز نشده بست. اما یکی از ایشان که از دیگران سرتق تر است از زیر دست نرم‌افزارهای امنیتی من در می‌رود و باز می‌شود و نوید می‌دهد که می‌توانم خبر مرگم در فلان سایت پوکر آنلاین بازی کنم! با سابیدن دندان بر روی هم آن را می‌بندمش.

خوب حالا برسیم به محتوای پست جدید دوست عزیزمان. صحیح، بله، اوهوم… که اینطور… درست است… خوب حالا یک کامنت برایش بگذارم و توضیح بدهم که فضای ایران به این سیاهی هم که او ترسیم کرده نیست. خوب کجاست این کامنت‌دونی او؟ بالای پست را نگاه می‌کنی نیست، پائین پست را نگاه می‌کنی نیست. شک می‌کنی. مجددا با دقت تمام ده دوازده لغت سربرگ پست را می‌خوانی، نیست. می‌آئی پائین پست و در میان بیست و سه برچسبی که برای این مطلب انتخاب کرده بهمراه یک سری دیگر کلمات و لغات می‌گردی و در نهایت فکر می‌کنی جمله «حالا که چی؟» ممکن است شبیه‌تر باشد به لغت «نظرات». بر روی آن کلیک می‌کنی و به خودت دست مریزاد می‌گوئی که بالاخره کامنت‌دونی را پیدا کرده‌ای.

خوب حالا بنویسیم نظرمان را در پای پست او. فقط قبل از آن یک فرم بلندبالا را باید پر کنیم. اسم…آدرس ایمیل…آدرس وبلاگ یا وب‌سایت…اولین بار است که اینجا کامنت می‌گذارید؟…آیا می‌خواهید کامنت‌تان بصورت ناشناس برای صاحب وبلاگ ارسال شود؟… آیا می‌خواهید آدرس ایمیل شما برای همه نمایش داده‌شود ولی برای صاحب وبلاگ برقصد؟… آیا برروی این سرویس دهنده دارای دومین هستید؟…می‌خواهید همین الان یک اکانت بر روی آن باز کنید؟… فقط ۹۹ سنت در روز…خوب حالا این عدد را اینجا وارد کنید تا ما مطمئن شویم شما اسپمر نیستید… این حروف را هم وارد کنید… (اوف. خدا را شکر. تمام شد. حالا کامنتم را بنویسم!)

فقط اصلا یادم رفت پست اصلی چه بوده! مجددا می‌خوانمش. نظرم را تایپ می‌کنم. امان از این فونت عجغ وجغ! آدم نمی‌تواند خط خودش را بخواند. یک «پری ویو» بگیرم ازش. بعله…غلط‌گیری می‌کنم. خوب آماده ارسال هستم. دگمه ارسالش کجاست؟ آهان همین دگمه «حرفت رو بزن حاجی» است. فشارش می‌دهم. ناگهان صفحه محو می‌شود. می‌فهمم که بعد از لود شدن صفحه کامنت من دیگر به اینترنت وصل نبوده‌ام! زکی!

پنجره را می‌بندم و مجددا پنجره کامنت را باز می‌کنم. تازه آن پائینش می‌فهمم جاوا اسکریپت دستگاه من فعال نیست. یک نیم ساعتی وقت می‌گذارم و توی «هلپ» ویندوز می‌خوانم که چگونه باید جاوای خودم را فعال کنم و بعد دستگاه را ریست می‌کنم. همه آن مراحل بالا را یک بار دیگر از سر می‌گذرانم و بعد شروع به پر کردن فرم کامنت می‌کنم. اعداد و ارقام را وارد می‌کنم. مطلبم را می‌نویسم. می‌آیم آن را بفرستم که می‌بینم انگار نه انگار هیچ اتفاقی نمی‌افتد. بعد ناگهان انگار که وبلاگ دوستم عصبانی شده باشد پیغام می‌گیرم که «هوی عمو! چکار داری می‌کنی؟ مینی‌بوس که چپ نکرده، یک بار باید پیغامت را بفرستی. واسه چی سه بار کلیک کرده‌ای روی آن دگمه؟ مگر نمی‌دانی که این وبلاگ سیستمی دارد که بین هر بار کامنت‌گذاری‌ات باید پنج دقیقه صبر کنی؟».

خلاصه پنج دقیقه را صبر می‌کنم و بعد کامنت را ارسال می‌کنم. تازه می‌بینم که وبلاگ نویس مورد نظر باید کامنت‌هایش را بررسی و منتشر کند. مهم نیست. قابل فهم است. فقط آنچه من نمی‌فهمم این است که :

چرا این قدر صفحه شما حجیم است؟ چرا اینقدر سیستم کامنت‌گیری‌تان النگ و دولنگ دارد؟ حالا که این همه به وبلاگ‌تان رسیده‌اید چرا بخش‌های مختلف کامنت‌دونی همه هنوز انگلیسی است؟ شما که وبلاگت فارسی است و روی دومین خودت است و کد و سورس و فلان و بهمان همه چیز آن را هم می‌دانی چرا برای نوشتن یک کامنت کوتاه باید شش بار بین فارسی و انگلیسی روی دستگاه خودمان این طرف و آن طرف بپریم؟

دنیا دنیای سرعت است. دنیا دنیای مشتری است. دنیا دنیای وقت نداشتن است. همین مطلب من الان بقدر سه مطلب بلند وبلاگی شده. حوصله خواننده و مراجع‌تان سر می‌رود وقتی اولش با بدبختی باید وارد وبلاگ‌تان بشود و آخرش بناچار از خیر کامنت‌گذاشتن بگذرد. بعد شما می‌مانید با یک آدرس که هرسال فلان‌قدر بابتش پول می‌دهید و اینگونه و آنگونه تزئینش کرده‌اید ولی آخرش پنج‌تا و نصفی در روز کلیک بیشتر ندارد. خودت را بگذار جای خواننده‌ات. وقتی برای گذاشتن یک کامنت باید دور خودش معلق بزند دیگر چه کشکی؟ چه کامنتی؟

Advertisements

10 پاسخ to “فاتحانه کامنت گذاشتیم! هورا!”

  1. مجید Says:

    قالب جدید مبارک و عید هم مبارک ببخشید من زودتر نگفتم ها آخه سخته که بخوام به همه بگم ولی هر چی باشه یا نباشه! باید به شما میگفتم ببخشید.
    (عیدتون مبارک)

  2. Ayyoob Mirzaie Says:

    خدا به ما گازوئیلی ها رحم کنه

  3. key1one Says:

    سلام خسته نباشي دوست عزيز
    استفاده كرديم.

  4. key1one Says:

    دوست عزيز جسارت نشه بهت پيشنهاد ميكنم از ادامه مطلب و دسته بندي مطالب استفاده كني
    وبلاگ خوبي داري.
    ——————
    کیوان عزیز
    لطف شما زیاد. چرا جسارت دوست خوب من؟ هر آنچه بفرمائید به روی چشم من جای دارد. وبلاگ متعلق است به شما و دیگر دوستان عزیز. حالا کلیدش دست من است دلیل این نیست که من همه کاره اینجا هستم. ابدا. هر زمان هر آنچه لازم دانستید بفرمائید به روی چشم.

    در مورد «ادامه مطلب» باید عرض کنم این کار برای دوستانی که مطالب را از طریق «فید ریدر» دنبال می کردند مشکل ساز شده بود فرمودند برش دارم که بتوانند مطالب را از طریق فیدریدر دنبال کنند.

    در مورد دسته بندی حق با شماست ولی همانطور که می دانید برای کسی که می نویسد شکنجه است بازگشت و بازخوانی آنچه نوشته. البته مسلما لازم است که مجددا نگاه کند و اشکالات کارش را دریابد. راستش تنبلی می کنم. حرف حساب جواب ندارد. حق کاملا با شماست. سعی خواهم کرد مطالبم را دسته بندی کنم.

    در مورد لطف شما به این وبلاگ باید عرض کنم که هر آنچیز خوب که اینجا می بینید را از دوستان عزیزی چون شما یاد گرفته ام که مشفقانه و صادقانه در این راه قدم به قدم راهنمائی های شان را در اختیار من قرار دادند.

    باز هم از لطف شما سپاسگزارم
    با تقدیم احترام
    محمد

  5. کمانگیر Says:

    قالب جدید مبارک! 🙂
    ———
    مرسی آرش جان لطف داری.

  6. عليرضا Says:

    در راستاي پست‌ات بايد بگم که اين کامنت‌دوني‌ت يه مشکلي داره که وقتي من آدرس اي-ميل ننوشتم به‌م گير داد و وقتي دکمه‌ي Back رو زدم، هر چي که نوشته بودم، نبود!حالا امتحان کن خودت…

    کامنت‌ام هم اين بود:
    شيطان ازت نگذره که با جدي‌ترين مزخرفات‌ات هم آدم رو به قهقهه مي‌ندازي! ضمناً محضِ رضاي همون شيطان، اون لينکِ ما رو هم اون بغل درست کن. سايت يه مدته که روي هواس اساسي. آدرس جديد فعلاً همينه که نوشته‌م …

  7. عليرضا Says:

    نه ديگه، نشد! قرارمون اين نبود که تو به خاطرِ کوتاهيِ من ازم معذرت خواهي کني! به هر حال، ما هستيم و مي‌خونيم و معمولاً هم کيفِ شديد عارضِ ما مي‌شه از نوشته‌هات. خوش باشي رفيق، و ممنون…
    —————-
    علیرضای عزیز

    من مخلص تو و دیگر دوستان هم هستم. لطف شما و باقی دوستان مستدام باد.

    با تشکر

  8. delzadeh Says:

    صحیح است، صحیح است، صحیح است. خیلی‌ها فکر می‌کنند مثلا اگر کامنت بگیرند چه شق القمری کرده‌اند.

  9. FaRaNaK Says:

    خیلی جالب بود … برای منهم بارها این مشکل پیش آمده اما من صبر شما رو ندارم یادم میاید یکبار در سایت یکی از دوستان باید یک کامنت حیثیتی میگذاشتم و شدیدا اضطرار داشت … بعد از گذراندن همان مراحلی که شما فرمودید بلکم بیشتر نوشته بلند بالایی برایشان گذاشتم اما بعد از ارسال همه چیز پرید مجبور شدم دوباره بنویسم و دوباره و دوباره … نوشته ام هربار کوتاهتر میشد و آخر سر به فکر معیوبم رسید که چرا متنم را کپی پیست نمیکنم؟؟!!! بالاخره یک نوشته دو خطی خلاصه شده و بی سر و ته برایشان فرستادیم که هنوز هم بابتش به ریش نداشته مان میخندند …
    راستی ایکاش مطلبی هم راجع به وبلاگ زیبایی داری به من هم سر بزن مینوشتید … خیلی پیشها وبلاگ یکی از دوستانمم حک شده بود و حکر محترم کلی فحش به این دوست ما در آخرین پست نوشته بود … باور نمیکنید نزدیک 6 کامنت با مظمونی در مایه های مطالب مفیدی داری به من هم سر بزن برایش نوشته بودند …

  10. حمید Says:

    من ربط این نوشته ها را با آدرس و هاست شخصی نفهمیدم.
    روی هاست شخصی می‌شود از انواع سرویس‌های وبلاگ از جمله وردپرس و بلاگر و… استفاده کرد و هر کدام از این سرویسها تنظیمات و مشخصات خاص خودشون رو دارند. حالا چرا شما مثلا وبلاگهای سنگین و عریض و طویل پرشین بلاگ رو ول کردی هاست های شخصی رو چسبیدی که اتفاقا هر کدوم هم مشخصات و جزئیات و سیستم خاص و متفاوت خودشون رو دارند نمی‌دونم!
    پ.ن:
    وقتی خواستم این کامنت را بفرستم از من به دلیل این که دلم نخواسته بود ایمیلم را وارد کنم خطا گرفت و هیچ دکمه و امکانمی برای اصلاحش هم وجود نبود. وقتی به ناچار دکمه برگشت رو زدم کل کامنتم پریده بود و مجبور شدم دوباره تایپ کنم. واقعا سیستم کامنتینگ وردپرس از این نظر ناقص و مشکل‌داره!

    —————————–

    حمید عزیز و محترم سلام
    سال نوی شما مبارک. کاملا حق با شماست که سیستم کامنت وردپرس مشکل دارد. راستش در تنظیمات اولیه چیزی ندارد که آدم بزندش و هر مراجعی به وبلاگ بدون دادن آدرس ایمیل بتواند نظر بگذارد. در هر حال من از شما پوزش می خواهم.

    و اما چرا این پست را اینگونه نوشتم؟ راستش با کمی اغراق نوشتم تا بهانه ای داشته باشم برای گفتن تمام آن چیزهائی که بنظرم آمد وبلاگ های دوستان نباید داشته باشندشان. قبول داردم که روی سخنم با یک وبلاگ خاص نبوده. مجموعه ای از مشکلات که در برخورد با دوستان عزیز در این مدت داشته ام همه را جمع کرده ام در این پست. کاملا با نظر شما موافق هستم.

    با تشکر فراوان

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: