سانسور را می توان دور زد، اما چگونه؟

اول از همه این مطلب آقای «جعفر پناهی» کارگردان محترم سینما را بخوانید. بعد بفرمائید که بنظر شما چگونه می‌توان با سانسور فیلم مقابله کرد؟ از دست من و شما که نه هنرمندیم و نه از امور سینما سر در می‌آوریم چه کاری بر می‌آید تا بتوانیم کمک کنیم به فیلم‌سازان؟ راستی چرا یک هنرپیشه و یا یک کارگردان را که در خیابان می‌بینیم طرف را با انگشت به هم نشانش می‌دهیم و بعضا به‌طرف او می‌دویم و قلم کاغذ به دستش می‌دهیم تا امضای او را داشته‌باشیم اما اگر کسی زد قلم و دوات فکر همین بابا را شکست ما بی‌خیال رد می‌شویم؟ شما فکر می‌کنید اگر ما آدم‌های عادی بخواهیم از هنرمندان‌مان علیه سانسور (هر نوعش، دولتی و غیر آن) حمایت کنیم چه‌کار می‌توانیم انجام دهیم؟

پ.ن: زمان نوجوانی من در اوج بگیر و ببند دهه ۱۳۶۰ گذشت. سانسور در سینما بیداد می‌کرد. من بشدت از سانسور متنفر بودم. فکر می‌کردم کسی بین من و فیلم‌ساز نشسته و می‌خواهد به من بگوید که چگونه فکر کنم و چگونه فکر نکنم. برای دور زدن آن چندتا کار می‌کردم. منجمله می‌آمدم و تمام مصاحبه‌های آن کارگردان خاص را می‌خواندم و سعی می‌کردم بفهمم آن فیلم بخصوص تا چه حد سانسور شده و مطالب ممنوعه فیلم چه بوده.

گاهی هم با چندتا از دوستان (همان بر و بچه‌های گروه تئاتری که گفتم با ایشان می‌پلکیدم) می‌نشستیم و درباره فیلم و اینکه چه نقاط ضعف و قوتی داشته صحبت می‌کردیم. هرکجا که می‌دیدیم اشتباه نویسنده فیلم‌نامه یا کارگردان اشتباه فجیعی بوده و از آدمی با این درجه از تخصص چنین اشتباهی بعید است می‌فهمیدیم که دست یک بابای دیگری (=سانسورچی) در کار بوده. بعد بی‌خیال این تکه فیلم می‌شدیم و با توجه به شناختی که از آن کارگردان و کارهای دیگر وی داشتیم سعی می‌کردیم حدس بزنیم آن قسمت سانسوری فیلم این بنده خدا چه مطلبی داشته.

از کارهای دیگرمان این بود که سعی می‌کردیم فیلم‌نامه اصلی را گیر بیاوریم و بخوانیم و ببینیم هنگام ساخت چه بلائی بر سر بخش‌های مختلف فیلم‌نامه آمده. خلاصه در همان زمان که برادر برادر و خواهر خواهرش را لو می‌داد و سینه دیوار می‌گذاشت و در آن جو سنگین سُربی من نهایت تلاشم را می‌کردم تا بقدر یک «دم» هوای تازه به ریه‌های فکرم برسانم. کار نشد ندارد. من اینگونه سعی می‌کردم با غول سانسور مبارزه کنم. بنظر شما الان برای بی‌اثر کردن سانسور سینما من و شمای آدم معمولی جامعه توان انجام چه کاری داریم؟ حتما یک راهی هست، حتما.

Advertisements

2 پاسخ to “سانسور را می توان دور زد، اما چگونه؟”

  1. Maziar Says:

    در مورد اصل سانسور که به نظر من هیچی! یعنی اصل کار رو همون سینمایی ها باید انجام بدن. همون بحث آقای جعفر پناهی که گفته: » اگر از اول اجازه نمی‌دادیم یك فریم از فیلم‌های‌مان را سانسور كنند، حال به چنین روزی گرفتار نمی‌شدیم. من بر این باورم كه حالا هم می‌شود كاری كرد. كافی‌ست یك بار به شخصیت هنری خود احترام بگذاریم و سكوت را بشكنیم.»
    اما در مورد کاهش سانسور و شدت و ضعفش شاید بتونیم یه کارهایی بکنیم. اصولا شدت و ضعف سانسور بسته به گستره تاثیرگزاری یک رسانه فرق می کنه. مثلا الآن سانسوری که در مطبوعات هست بیشتر از کتابه. یا سانسوری که در صداوسیما هست بیشتر از سینما است چون مخاطبش عام تره و وفتی مخاطب یک رسانه بیشتر باشه یعنی تاثیرگزاریش هم بیشتره و بیشتر باید مواظبش بود!
    نمونه اش همین اینترنت. هرچی بیشتر تو جامعه جا میافته و مخاطب پیدا می کنه، قضیه فیلترینگ هم جدی تر می شه. از این منظر به نظر من ما به عنوان آدم های عادی جامعه میتونیم یه کارهایی بکنیم از جمله اینکه از ایجاد حساسیت و عمومی شدن یک سری قضایا که احتمال فیلتر / سانسور اون رو بالا می بره جلوگیری کنیم. از همین اینترنت مثال می زنم که به نظر من نصف کاربرها دارن مفت و مجانی واسه اداره فیلترینگ کار می کنن! طرف تو وبلاگش می نویسه:» سایت فلان! تا فیلترش نکردن برین عضو بشین!» بعد می بینی یک دفعه تو تمام وب پر می شه که: «سایت فلان! تا فیلتر نشده برین عضو بشن! اینم آنتی فیلترش برای روز مبادا! » نتیجه؟! هیچی! ظرف مدت یک هفته سایت مورد بحث به همراه کلیه آنتی فیلترهایش فیلتر میشه! خب برادر من! خواهر من! وقتی تو ورمیداری یه خبرو تو وبلاگت جار می زنی فقط من که نمیشنوم، اون جناب فیلترچی هم می شنوه! درصورتیکه می بینی اگه این جو درست نمی شد سی سال دیگم اصلا اداره فیلتر اون سایت رو نمی دید که بخواد فیلترش کنه!
    این قضیه تو سینما هم هست.یک فیلم اکران می شه بعد می بینی من میرم واسه پسرخالم تعریف می کنم که عجب فیلمی بود! معلوم نیست چه جوری بهش اجازه اکران داده بودن! پسرخاله من هم که اصلا اهل سینما نیست کنجکاو میشه بره فیلم رو ببینه ضمن اینکه به همسایه بقل دستیش هم خبر میده. شمام که رفتی قضیه رو برای پسرعموت تعریف کردی و پسرعموت هم…..
    نتیجه اینکه فردا صبح می بینی از بقال و چقال و راننده تاکسی و استاد دانشگاه همگی به این نتیجه رسیدن که تماشای این فیلم از اوجب واجباته! نیازی به توضیح نیست که فیلم مذکور در عرض یک هفته توقیف می شود!
    به نظر من کسانی که به شغل شریف سانسور نمودن مشغولند(حداقل آنهایی شان که اندکی دلیل و برهان برای کارشان دارند) بیش از هرچیز به دایره اثر گذاری اون اثر حساس هستند. تنها کاری که ما میتونیم بکنیم شاید این باشه که اجازه ایجاد این حساسیت رو ندیم!

  2. lord13 Says:

    سانسور در ایران به نظر من یک چیزی نیست که از فضا آمده باشد یا یک عده آدم بد بیایند و آن را انجام بدهند در واقع روح تمام ایرانی ها با آن همراه است وقتی حرفشان را می خورند و فریاد نمی زنند از همه کس می ترسند این خودشانن که خودشان را می پوشانند و در واقع یک چیز ذاتی است!

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: