ورزش روح

همانگونه که حاضریم (ناچاریم) به ماهیچه‌های بدن به ملایمت سخت بگیریم و با ورزش بسازیم‌شان و سلامت خود را تضمین کنیم در این عصر «تنبلی» بشر متمدن، باید قدری هم به «ماهیچه‌های روح»مان برسیم. «طلاق» و «جدائی» در جامعه ما دارد امری عادی می‌شود. شاید اگر قدری بر روی تنبلی و سستی «روح»مان کار کنیم و «سعی» کنیم یک رابطه را حفظ کنیم همانگونه که سعی می‌کنیم هر روز صدمتر بیشتر دور پارک بدویم شاید آنوقت ناچار نباشیم شاهد فروپاشی‌ لبخندها در اطراف‌مان باشیم.

بنظر من (که خودم تجربه‌‌اش را داشته‌ام) یکی از عوامل جدائی همین خستگی روح از تلاش است. نه صبح تا شب دور پارک الکی الکی بدویم و نه بیست و چهارساعت سعی در بهبود رابطه ترک برداشته‌مان بکنیم. یکی دو ساعت در روز بصورت «هدف‌مند» و «جهت‌دار» ورزش کنیم و چند ساعتی را هم به ورزش روح‌مان بپردازیم.

هر جدائی مثل عمل قلب است. روح‌مان را قوی کنیم تا نیازی به جدائی نداشته‌باشد.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: