سفیرانی همه گُنگ

محمود صیدانلو در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به تاکید مقام معظم رهبری مبنی بر اینکه «ورزشکاران سفیران جمهوری اسلامی ایران هستند»، اظهارداشت: ورزش ایران  در بسیاری از رشته ها توانایی رقابت پایاپای با تیم های پیشرفته جهانی را ندارد اما در بحث اخلاقیات ورزشکاران ما می توانند رقابتی جدی با حریفانشان داشته باشند و مدال طلای این رویارویی را از آن خود کنند.

دبیرکل ستاد نظارت فرهنگی بازی های آسیایی، جهانی و المپیک در این زمینه به خبرنگار مهر گفت: شورای عالی انقلاب فرهنگی هرگونه گفتگوی ورزشکاران با رسانه های بیگانه را ممنوع کرده است. (لینک به مطلب در خبرگزاری مهر لینک به مطلب در بالاترین)
——————————-

نتیجه‌گیری اخلاقی: سفیران ایران (=ورزشکاران) حق گفتگو با رسانه‌های بیگانه را ندارند. احسنت به مملکتی که سفیرانش حق گفتگو ندارند! لابد باید شانه بالا بیاندازند و با چشم و ابرو با دیگران حرف بزنند.

—————————–
دبیرکل ستاد نظارت فرهنگی بازی های آسیایی، جهانی و المپیک با بیان این مطلب تصریح کرد: احترام به سرود ملی و پرچم کشور بر هر ورزشکاری واجب است. نمایندگان ما در رقابت های المپیک باید در لحظه پخش سرود و بالارفتن پرچم دست خود را روی سینه (قسمتی که قلب قرار دارد) گذاشته یا اینکه بدون حرکت و در حالت طبیعی بایستند.

وی یادآورشد: البته آمریکایی ها نیز اغلب برای ادای احترام به سرود و پرچم کشورشان دست خود را سینه می گذارند اما از آنجا که این حرکت در زمان های دور برای اولین بار توسط ورزشکاران ایرانی باب شد هیچ مانعی برای اجرای آن وجود ندارد. قلب مهمترین عنصر عاطفی بشر و نشان دهنده اوج ارادت است. (دنباله همان مطلب بالا از خبرگزاری مهر)
—————————

حالا گیرم که این حرکت دست بر روی قلب گذاشتن هنگام پخش سرود ملی توسط ایرانی‌ها باب نشده بود و توسط آمریکائی‌ها باب شده بود. آنوقت نباید این کار را کرد؟ اگر آمریکائیان به احترام سرود ملی یا پرچم‌شان بدون حرکت می‌ایستند آنوقت ما نباید از این کارهای آمریکائیان بکنیم و مثلا به احترام پرچم‌مان باید بابا کَرَم برقصیم و قر بدهیم؟ اگر آمریکائیان صبح که همدیگر را در خیابان می‌بینند به هم «صبح‌بخیر» می‌گویند کار بد و آمریکائی‌ای است و ما نباید صبح به دیگران صبح بخیر بگوئیم بلکه باید با فحش چارواداری روزمان را شروع کنیم؟ اگر آمریکائیان موقع جدا شدن از کسی می‌گویند «خداحافظ» ما نباید از آنها تقلید کنیم و باید بگوئیم «برو گم‌شو»؟ 

سوار شدن به خودرو توسط همین آمریکائیان پدرسوخته در زمان‌های نه چندان دور باب شد. پس ما سوار ماشین نشویم؟ استفاده از تلفن همراه توسط همین آمریکائیان جز جگر زده حدود بیست سال پیش باب شد. پس ما با تلفن همراه حرف نزنیم؟ اسرائیلی‌ها با استفاده از مسلسل مردم فلسطین را می‌کشند پس ما از مسلسل استفاده نکنیم و به همان تیرکمون سنگی خودمان بسنده کنیم؟ آمریکائی‌ها از دماغ نفس می‌کشند و از دهان هوا را خارج می‌کنند. پس ما بهتر است این کار را نکنیم و از پائین نفس بکشیم؟

در ضمن آیا می‌دانستید که «قلب مهمترین عنصر عاطفی بشر و نشان دهنده اوج ارادت است»؟ مرسی علم پزشکی. مرسی آناتومی.

Advertisements

یک پاسخ to “سفیرانی همه گُنگ”

  1. فرهاد Says:

    در بلاگ نیوز لینک داده شد .

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: