جنگ و اخلاق (۱)

شما در رأس کشور فرضی‌ای بنام «داکومبا ماکومبا» قرار دارید. چند ماهی است که با کشور همسایه‌تان «ماگاندا واگاندا» در حال جنگ هستید (دلیل جنگ و آغاز کننده آن مهم نیست، مهم این است که فعلا در حال جنگ می‌باشید).

۱- شما امکان این را دارید که به بزرگترین کارخانه اسلحه‌سازی دشمن‌تان با چند روز بمباران هوائی ضربه مهلکی بزنید. فقط مسئله این است که رژیم «ماگاندا واگاندا» از مردم غیر‌نظامی در کارخانه‌اش استفاده می‌کند و این کارگران غیرنظامی در کنار کارخانه با خانواده‌های‌شان زندگی می‌کنند. در صورت حمله هوائی به این کارخانه، شما ضربه سختی به دشمن می‌زنید ولی از طرف دیگر صدها و شاید هزاران انسان غیرنظامی کشته خواهند شد. آیا شما دستور حمله به این هدف را صادر خواهید کرد؟ اگر حمله نکنید که با محصولات آن کارخانه هموطنان نظامی (و احیانا غیرنظامی) شما کشته خواهند شد و اگر حمله کنید که انسان‌های زیادی از بین خواهند رفت. چه خواهید کرد؟

۲- فرض کنید بنا به دلایلی (مثلا عدم توان نیروی هوائی خودتان) حمله بالا را انجام نمی‌دهید. هنوز با «ماگاندا واگاندا» در حال جنگ هستید. دولت دشمن قانونی را می‌گذراند که به موجب آن هر شهروند آن کشور موظف است ۱۰٪ درآمد خودش را -علاوه بر تمام مالیات‌هائی که تا کنون می‌پرداخته- برای مصرف در جنگ به دولت بپردازد. آیا نظر شما به این شهروندان تغییر خواهد کرد؟ آیا آنها را تأمین کننده مالی جنگی که بر علیه کشور شما در جریان است خواهید شناخت؟ آیا اقدام به کشتن شهروندان غیرنظامی دشمن خواهید کرد؟

۳- دانشمندان نظامی شما یک سلاخ مخوف سرّی ساخته‌اند که با آن می‌توانید تک‌تک ده سدّ بزرگی که دشمن دارد را ظرف دو سه روز هدف بگیرید و تخریب کنید. درنتیجه دشمن -کشور «ماگاندا واگاندا»- به زانو در خواهد آمد. اگر این کار را بکنید یکصدهزار نفر غیرنظامی در کشور دشمن مسلما در آب غرق خواهند شد. اگر این کار را نکنید:
الف- جنگ طولانی‌تر می‌شود و شاید صدها هزار نفر نظامی از خودتان یا دشمن در درگیری‌های ادامه جنگ کشته شوند.
ب- به احتمال بسیار زیاد (تقریبا مطمئن هستید که) دشمن شما نیز بزودی به این سلاح مخرب دست خواهد یافت و آنوقت است که آن را علیه سدّهای شما و شهروندان شما به کار ببندد.
با دانستن تمام اینها آیا دستور بکارگیری آن سلاح مخوف و مخرب بر علیه سدّهای کشور دشمن را صادر خواهید کرد یا نه؟

۴- دشمن شما مدام شهرها و نقاط غیرنظامی را در کشورتان بمباران می‌کند و غیرنظامی‌های شما را می‌کشد. اگر وضع به همین منوال پیش برود تا چند ماه دیگر بخش عظیمی از بودجه و نیروی انسانی باقیمانده‌ کشورتان را باید به پاک کردن خرابی‌ها و اسکان بی‌خانمان‌های بمباران‌ها و مداوای زخمی‌ها و از این دست اختصاص دهید و دیگر چیزی برای خرج کردن در جبهه جنگ نخواهید داشت. بعنوان مسئول کشور چه تصمیمی می‌گیرید؟

۵- آیا بنظر شما «جنگ» با «اخلاق» یا «قانون» هم‌خوانی دارد؟ آیا فکر می‌کنید می‌شود بجز روی کاغذ برای «جنگ» قانون گذاشت؟

Advertisements

5 پاسخ to “جنگ و اخلاق (۱)”

  1. biandish Says:

    زمونی که مینوشتم دوبار در باره جنگ و اخلاق نوشتم. ته حرفم این بود که اخلاق در جنگ مثل گوشت تو شله زرده! جنگ یعنی به زانو در آوردن دشمن با کمترین هزینه برای خودت. حالا ممکنه زدن سدهای دشمن هزینه اش برای خودت زیاد بشه (خشم جهانی). یعنی میخوام بگم حتی اگه سد را نزنه دلیلش هزینه هایی که به خودش تحمیل میشه نه هیچ چیز دیگه ای.

  2. محمد Says:

    1. بله
    2. خیر
    3. بله
    4. خیر
    5. خیر
    !!!!!!!!!!

  3. niloofar Says:

    من اعتقاد دارم که یه باخت شرافتمندانه بهتر از صد تا برد ناجوانمردانه هستش، اما خب جنگ آدمها رو و عکس العمل هاشون رو عوض میکنه…
    بنابراین وقتی که خودت واقعا درگیر جنگ نباشی حرف زدن در موردش خیلی راحته، اما زمانی که خودت در محيط قرار گرفتی و باورهات رو با منافعت تضاد ديدی، تصميم گيری سخت ميشه و گاهی مجبور میشی پا روی آرمانهات بذاری…
    واسه همين چيزهاست که از جنگ با همه وجود متنفرم 😦

  4. عليرضا Says:

    قانون و اخلاق که نه، اما قرارداد چرا. مثلاً مي‌شه قرارداد کرد که زدنِ کارخونه با خودته، اما «بياييد» دور-و-برِ کارخونه رو بمب نندازيم. يا «بياييد» سدهاي همديگه رو نزنيم. يا «بياييد» هر کي رو که پرچمِ سفيد با علامتِ صليبِ سرخ وسط‌اش داره، به‌ش تير اندازي نکنيم.
    البته و صد البته هم رعايتِ اين قراردادها از هر طرف، مستلزمِ اينه که طرفِ مقابل هم رعايت‌شون کنه.

  5. سروش Says:

    با تمام توان تلاش خواهم کرد که به گوش مردم کشور دشمن برسونم که من تا چند وقت دیگه قراره فلان نقاط نظامی رو نابود کنم و مردمی که جونشون رو دوست دارن اونجا نمونن. هر کس هم که تا اون موقع اونجا بمونه رو دشمن میدونم و با نابودی اون نقاط , اونها رو هم خواهم کشت. اینجوری لا اقل عده ای صلح طلب که بنا به اقتضائاتی در نقاط نظامی مذکور در حال کار و زندگی هستند رو نخواهم کشت.
    البته این ایده ی مزخرف من فقط در صورتی درسته که قدرت نظامی و رسانه ای خیلی بالایی داشته باشم.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: