نزنیم چشم طبیعت را بخاطر نادانی خودمان کور کنیم

موجی که برای حمایت از محیط زیست و جلوگیری از گرم‌شدن زمین به راه افتاده مردم جهان را به سمت خرید محصولات Eco Friendly یا «دوست با محیط زیست» رانده. لامپ‌ها و تلویزیون‌های کم‌مصرف‌تر، خودروهائی که با بنزین کمتر مسافت بیشتری را برای شما می‌روند، عایق‌هائی که از هدررفتن گرمای منزل شما جلوگیری می‌کنند و …

سه نکته‌ای که کمتر دیده‌ام به آن‌ها اشاره بشود این‌ها هستند:

اول) تغییر خط تولید کارخانه برای تولید محصول بیشتر منطبق با محیط زیست، چه میزان آلودگی وارد محیط می‌کند؟  ساخت و نصب ماشین‌آلات جدید برای یک کارخانه بالاخره نیاز به «انرژی» دارد که آن هم در اکثر موارد باعث آزاد شدن دی‌اکسید کربن در هوا می‌گردد.

دوم) محصولات جدید چه فشارهای زیست محیطی‌ای به جهان وارد می‌کنند؟ فرض کنید که یکی از خودروهای آخرین مدل، برای اینکه آلاینده‌های کمتری وارد هوا کند در لوله اگزوز خود از فلان نوع ترکیب فلزی که این گازهای آلاینده را از بین می‌برد استفاده می‌کند. خوب تا اینجای کار نتیجه مثبت است اما تهیه همین ترکیب خاص فلزی نیاز به فرایندی دارد در کارخانه‌‌ای دیگر که آن هم نیاز به «انرژی» و احیانا «درجه خلوص بالا» دارد و باز بخشی از مزیت این محصول جدید در زمینه عدم آلودگی محیط زیست را از دست می‌دهیم. افزون بر اینکه فرضا در فرآیند تولید آن فلز بناچار «فلانات چی‌چیزیم» بیشتری وارد رودخانه‌های آن منطقه می‌گردند که باعث آلودگی آب‌های سطح می‌شوند.

سوم) محصولات از رده خارج مان (جنازه محصولات‌مان) به‌ چه میزان باعث آلودگی محیط زیست می‌شوند؟ مثلا من در خانه‌ام از هشت لامپ صد وات قدیمی استفاده می‌کنم. این هشتصد وات مصرف برق را می‌توانم با هشت لامپ کم‌مصرف فرضا به ششصد وات برسانم و دویست وات به محیط زیست کمتر فشار وارد کنم. ولی این مستلزم این است که من هشت لامپ برقی که هنوز دارند کار می‌کنند را باز کنم و بیاندازم توی سطل آشغال. آیا خود این عمل به محیط زیست فشار نمی‌آورد؟

من فکر می‌کنم که «صنعت» با ما مردم عادی در جهان در زمینه محیط زیست چندان که باید و شاید با «دست رو» بازی نمی‌کند. بهتر این است که همانگونه که صنایع غذائی بر روی محصولات خویش میزان کالری و چربی و قند و از این دست را موظف به ذکر هستند، دیگر صنایع نیز گرد هم بنشینند و به شاخص‌های مشخصی در زمینه‌ آلودگی محیط زیست برسند و بر روی محصولات خود درج‌شان کنند. برای مثال میزان دی‌اکسید کربنی که برای تهیه این محصول خاص مصرف می‌شود را روی آن بنویسند. در این صورت شما می‌توانید خودروی ساخت فلان کارخانه را با محصول مشابه ساخت بهمان کارخانه مقایسه کنید و ببینید که در فرایند ساخت اولی فرضا ۸۰۰ کیلو گاز گلخانه‌ای تولید شده و در دومی مثلا ۷۲۰ کیلو. مسلم است که من و شمای مصرف کننده نهائی باید مصرف هر چیزی که باعث آلودگی می‌شود را کاهش دهیم ولی نیائیم یک وقت برای درست کردن ابروی طبیعت بزنیم چشمش را هم کور کنیم. به یک سری «ایندکس»های همه فهم برای محیط زیست به‌منظور درج بر روی محصولات شدیدا نیازمندیم.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: