احساسات جریحه‌دار فشفشه را هم از زمین بلند نمی‌کنند

«احساسات جهان اسلام آنچنان در رابطه با غزه جریحه‌دار است که اصلا بحث پیرامون هر مورد دیگری بنظر من بیجا است» – از تلفن بیننده‌ای بنام «فیروز» به برنامه «میزگردی با شما» در صدای آمریکا به‌تاریخ دوشنبه ۱۶ دی‌ماه امسال (تاکیدات از من است)
———————————————

دوست عزیز من «فیروز»*

اتفاقا مشکل اصلی در مبارزه اعراب و اسرائیل همین «احساسات» آن هم از نوع «جریحه‌دار»ش است. آیا ما مسلمانان قرار است با «احساس»‌مان با دشمن بجنگیم یا با «عقل‌»‌مان؟ «احساس جریحه‌دار» به درد بالای قبر می‌خورد و بر سر و منگال خود کوفتن. همه ما در مقاطعی از زندگی‌مان بالای قبر عزیزی نشسته‌ایم و با هق‌هق گریه سعی در شفای «احساس جریحه‌دار»مان کرده‌ایم. مشخصا در مورد خودم عرض کنم که وقتی هم‌کلاسی‌ ۱۹ ساله من در جبهه شهید شد و ما دوستان و بچه‌ محل‌ها او را در قبر گذاشتیم ۱۰ سال برای من طول کشید تا دیگر شب‌ها خواب جنازه سیاه شده و خونین او را نبینم. سال‌ها احساسات من بخاطر این دوست و دیگر دوستانم که شهید شدند جریحه‌دار بود.

اما دوست خوب من، از قبرستان که زدی بیرون و وارد میدان کارزار با دشمن شدی دیگر آن احساسات جریحه‌دار یک پاپاسی هم به کارت نمی‌آید. آنجا دیگر همه «عقل» است و «صبر». سرباز باید که بتواند در کسری از ثانیه بهترین تصمیم را بگیرد و به عاقلانه‌ترین راه ممکن عمل نماید تا با کمترین تلفات و هزینه نیروهای خودی بیشترین ضربه را به دشمن بزند. یک گروهان مثلا ۸۰ نفری را در نظر بگیر که همه «عاقلانه» خود را در سنگر پوشانده‌اند و با چشم باز دارند به طرف دشمن تیر می‌اندازند. گروهان دیگری را هم مجسم کن که همه با «احساسات جریحه‌دار» یکی یک نارنجک برمی‌دارند و فریاد کشان از سنگر بیرون می‌زنند و به سمت دشمن می‌دوند. مسلم است که در عرض نیم ساعت دشمن مواضع این گروهان دوم را با کشتن همه‌شان تسخیر می‌کند. اما گروه اول که «عاقلانه» جنگیده‌اند برای هفته‌ها جلوی پیش‌روی دشمن را گرفته‌اند.

کار نداشته‌ باش به آنچه در فیلم‌های هالیوودی می‌بینی که طرف با یک نارنجک و با احساساتی جریحه‌دار بخاطر مرگ هم‌رزمش یا بچه‌اش یا دوست‌دخترش می‌رود دمار از ده تا تانک دشمن در می‌آورد. چه چیز در فیلم‌های هالیوودی با واقعیت هم‌خوانی دارد که این صحنه‌های جنگی داشته‌باشد؟ واقعیت جنگ در بیرون سینما همانقدر با آنچه در روی پرده می‌بینی فرق دارد که واقعیت زندگی عادی و معمولی ما با آنچه در سالن تاریک نشان‌مان می‌دهند. مشکل من و شما و بخش بزرگی از جهان اسلام همین «احساساتی» شدن ما است. دشمن ما هم همین را می‌خواهد که ما احساساتی بشویم، نتوانیم بحث کنیم، نتوانیم با عقل سلیم تصمیم بگیریم و دست آخر یا خود را در معرض خنده این و آن قرار دهیم یا با احساساتی بازی نتوانیم جلوی نیروهای دشمن بیاستیم.

فیروز عزیز*، فرماندهان ارشد ارتش‌های جهان از روزگاران قدیم تا کنون می‌دانسته‌اند که کار «احساس» با کار «مبارزه» دو چیز جدا هستند. این است که کسی «شاعران» که پر احساس‌ترین فرزندان یک ملت هستند را به جنگ نمی‌برد، سرهنگان و دلاوران جبهه‌های هیچ نبردی هم -تا جائی که من می‌دانم- شاعر یا شاعر مسلک نبوده و نیستند. شاعران جای‌شان همان پشت جبهه است که بنشینند و در عالم هپروت خودشان هی شعر بگویند در وصف یا گلایه از این و آن. با عرض معذرت باید عرض کنم آن کس که با دیدن جسد یکی دو نفر از هم‌رزمانش «احساسات»ش جریحه‌دار می‌شود را معمولا جدا می‌کنند و برای «مداوا» یا مرخصی به پشت جبهه می‌فرستند و اصطلاحا به او «موجی» می‌گویند. سرباز واقعی چون کوه استوار می‌ایستد و «احساسات» و جرایح آن را برای بعد از جنگ می‌گذارد.

شما نیز دوست ندیده من اگر خواهان این هستی که کاری بکنی احساساتت را بیرون میدان جنگ پارک کن و بعد سوار بر مرکب «عقل» به کارزار جنگ با دشمنت درآی. جهان اسلام هم تا وقتی با «احساسات جریحه‌دار»ش خاک بر سر خودش می‌ریزد و مشت بر سر و روی خود می‌کوبد در به همین پاشنه می‌گردد. تانک دشمن، هواپیمای دشمن، بمب و موشک دشمن همه و همه با استفاده از «عقل» است که ساخته‌ می‌شوند و عمل می‌کنند و الا یک دوجین «احساسات جریحه‌دار» که یک فشفشه پنجاه تومنی را هم نمی‌تواند از زمین بلند کند.

با تشکر از شما
محمد

* دوست عزیز من، به شنیدن صدای گرم و ته‌لهجه شیرین شما در برنامه‌های صدای آمریکا عادت کرده‌ام. روزهائی که تلفن نمی‌زنی من با خودم می‌گویم «جای فلانی خالی، راستی کحاست؟» فقط لطف کن و یک اسم و یک شهر ثابت برای خودت انتخاب کن که هربار که زنگ می‌زنی ناچار نباشی مشخصات خودت را عوض کنی. به دیگر دوستان و بر و بچ هم سلام برسان.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: