بخش را اشتباه آمده‌اید.

آنچه در برنامه ۹۰ و گفتگوی آقایان عادل فردوسی‌پور و آخوندی روی داد علاوه بر همه آنچه که عیان بود نشان از یک واقعیت نهان در ذهن بسیاری از مردم کشور هم دارد و آن «عدم آشنائی با رسالت یک خبرنگار یا مصاحبه‌گر انتقادی» است. کارکرد «رسانه» در کشور ما تا حد زیادی «گزارشی» است و نه «انتقادی». میکروفون و دوربین جلوی جناب فلان حاضر است و ایشان ده دقیقه‌ای در باب فیل‌ هوا کردن‌های محیرالعقول خودشان داد سخن می‌دهند. خبرنگار هم خیلی که بخواهد «زور» بزند سوالی تاکیدی می‌پرسد و جناب فلان هم با اِهن وتُلُپ خاص خودشان به سوال پاسخ می‌دهند. بعد مجری برنامه در استودیو می‌آید و شما را به دیدن «گزارش» دیگری دعوت می‌کند. این‌بار جناب بهمان هستند که در مورد مسئولیت کمرشکن‌شان داد سخن می‌دهند.

همین حضرات در طول صحبت‌شان با یک برنامه یا خبرنگار «انتقادی» لاستیک‌شان به فیس و فیس می‌افتد و خبرنگار را به «شانتاژ» یا «مغلطه» یا «سفسطه» متهم می‌کنند. آنچه آقای آخوندی به آن توجه نفرمودند این است که هرکس با شش کلاس سواد می‌تواند یک خبرنگار «گزارشی» باشد اما یک خبرنگار «انتقادی» بنا به ماهیت کارش ناچار است اگر نه متخصص رشته‌ای خاص که لااقل دارای مطالعاتی در آن زمینه مورد نظر باشد. روبرو شدن با چنین خبرنگارانی همینش سخت است، از یک سو باید با یک «خبرنگار» مصاحبه کنی و از سوی دیگر آن خبرنگار «متخصصی» (یا دست کم آدم با دانشی) در آن حیطه کاری است. انگار که داری به رئیست حساب پس می‌دهی! عادل فردوسی‌پور یک آدم شناخته‌شده با برنامه‌ای مشخص و پر بیننده است. اگر کسی می‌خواهد در چنین برنامه‌ای حاضر بشود باید آماده شنیدن بسیاری از سوالات باشد. اگر آمادگی نداری چه اصراری هست بر حضور در برنامه؟

نکته‌ای که جناب آخوندی به آن توجهی نکردند این است که «ورزش» با «خبرنگار ورزشی» و به دنبال آن با «رسانه‌های ورزشی» گره خورده. اگر گزارش بازی‌های مختلف تیم‌ها و نقد و بررسی‌های حاشیه‌ مسابقات نه نوشته شوند و نه گفته شوند و نه نشان‌داده شوند آنوقت چیزی بنام «ورزش» روی فتیله قرار خواهد گرفت و درآمد همه تیم‌ها به سمت صفر سقوط خواهد کرد. همین «گفتن»ها و «شنیدن»ها است که تب و تاب ورزش حرفه‌ای است و آن را زیبا می‌کند و الا که «آره، رفتیم بازی را دیدیم، حسینی گل زد، محمدی نتوانست توپ را بگیرد رفت توی گل. یک هیچ به نفع خال‌خال پوش‌ها بازی تمام شد. همین. راستی جلوبندی پرایدت را درست کردی؟».

دست‌اندرکاران رسانه‌ای ورزش در جایگاهی هستند که در مورد تمام اتفاقات ورزش کشور که شامل عزل و نصب‌های تمام سازمان‌های ورزشی نیز هست اظهار نظر بکنند اما یک مقام باشگاهی در حدی نیست که بتواند در مورد روسای یک سازمان ملی کشور (در حد صدا و سیما) چیزی بگوید. ضمن اینکه بخشی از حرف‌های آقای آخوندی را قبول دارم (در مورد ورزش دولتی کشور) اما گفتار ایشان را شایسته کسی که مهمان یک برنامه انتقادی است نمی‌دانم. کار یک برنامه انتقادی «مچ‌گیری» است. اگر کسی با این قضیه مشکل دارد در جواب دعوت ایشان باید همواره سردردی، دل‌دردی، گرفتاری کاری‌ای، گرفتاری خانوادگی‌ای چیزی دم دست داشته‌باشد. اگر می‌خواهید در مورد بدی مدیران قبلی و پیشرفت‌های خودتان داد سخن بدهید می‌توانید به ۹۰ درصد صدا و سیما که برنامه‌های گزارشی می‌سازند مراجعه کنید، چرا عدل همین ۱۰ درصد انتقادی؟ بخش را اشتباه آمده‌اید.

Advertisements

2 پاسخ to “بخش را اشتباه آمده‌اید.”

  1. سروش Says:

    احسنت

  2. bishilepile Says:

    دوست بزگوارم
    درود برشما
    این نگاه به خبرنگار و رسانه نه تنهادر ورزش که در کل مملکت و سیستم حکومتی کشور ما جاری است . نگاه به خبر و خبر نگارنگاه به بله قربانگو هاست . اینها فکر میکنند که از دماغ فیل افتاده اند و همه باید فقط و فقط تعظیم کنند و چاکری ابراز نمایند.
    امید به روزی که رسانه و خبر نگار در مملکت ما جایگاه خودرا پیدا کند تا بلکه ما ملت ایران هم نصیبی از صبح آزادی ببریم.
    درود بر شما و درود بر نگاه شما
    ارادتمند
    آلبالو

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: