Archive for 20 ژانویه 2009

بالاخره بوش رفت و اوباما آمد

ژانویه 20, 2009

مراسم سوگند آقای «باراک حسین اوباما» را بصورت زنده دیدم. این چند خط را خطاب به خودم و برای ثبت در دفترچه خاطرات خویش در اینجا می‌نویسم تا اگر عمری به دنیا بود و دستی به قلم تا چهارسال آینده، بیایم و این را بخوانم و ببینم پیش‌بینی و قضاوتم (هر دو) تا چه اندازه درست بوده‌اند (که خدا کند هر دو از بیخ و بن و ۱۸۰ درجه اشتباه باشند) و آقای اوباما تا چه حد توانسته قدر گوهر گران‌بهای «اعتماد» مردم را بداند. آنچه دلم می‌گوید را به کناری می‌نهم و منتظر می‌نشینم ببینم ایشان و تیم‌شان تا چه حد می‌توانند به وعده‌های انتخاباتی خود در حال انجام کارهای اجرائی وفا‌دار بمانند. مایلم خطاب به مردم آمریکا بگویم:

مردم آمریکا! به شما بابت انتخاب اولین رئیس‌جمهور رنگین‌پوست‌تان تبریک می‌گویم. امشب برای اولین‌بار در تاریخ معاصر جهان هنگامی که همه ما خواب هستیم، یک «سیاه‌پوست» کنترل بزرگ‌ترین امپراتوری‌ای که عالم بشریت تا کنون به خود دیده به همراه بزرگ‌ترین ارتش دنیا را بعهده دارد. سیاهپوستی که تا آغازین سال‌های دهه ۶۰ میلادی حق این را نداشت که در قسمت سفیدپوستان اتوبوس -در سرزمینی که در آن جد اندر جد به دنیا آمده- سوار شود. فقط ۵۰ سال طول کشید تا «برده» به «دولت‌مرد» بدل شود و هدایت اتوبوس همان جامعه را آن‌هم در یکی از طوفانی‌ترین روزگارها و سنگلاخ‌ترین جاده‌ها به دست گیرد. این سرآغازی بسیار مبارک است که نباید با «توانائی‌»ها و یا «ناتوانی»های شخص یا نژاد اوباما گره بخورد. اوباما هرکه باشد و هرچه کند ورود یک رنگین‌پوست به کاخ‌سفید مبارک است و نباید اولین و آخرین‌ آن باشد.

امیدوارم روزی که مراسم سوگند رئیس‌جمهوری بعدی را برگزار می‌کنید، قلب‌تان به همین اندازه که الان به شوق آمدنش تند می‌تپد، مالامال عشق و قدرشناسی از او در روز رفتنش باشد.

Advertisements