از کجایش بگویم؟

«گزارش توسعه انسانی اعراب» توسط «برنامه توسعه سازمان ملل متحد» تهیه می‌شود و به مشکلات و پیشرفت‌های توسعه انسانی در کشورهای عربی می‌پردازد. گزارش سال ۲۰۰۳ میلادی در مورد «آموزش و پرورش» در این کشورها است. من متن اصلی را اینجا پیدا کردم. یک فایل پی‌دی‌اف است که ۲۱۷ صفحه دارد. من هم مثل شما حال و حوصله خواندن این گزارش بصورت کامل را ندارم. با من همراه شوید تا نگاهی به نمودارهای آماری این گزارش بیاندازیم (اعداد و ارقام بعضی از این نمودارها مربوط به سال‌های قبل‌تر از ۲۰۰۳ هستند):

– در صفحه ۷۴ آمار روزنامه‌های کشورهای عربی با کشورهای درآمد بالا و درآمد پائین مقایسه شده. کشورهای عربی حدود ۵۰ روزنامه به ازای هر ۱۰۰۰ نفر جمعیت‌شان دارند در حالی‌که کشورهای با درآمد بالا حول و حوش ۲۸۰ روزنامه به ازای هر ۱۰۰۰ نفرشان.

– در همان صفحه ۷۴ میزان رادیو‌ها (دستگاه رادیو و نه ایستگاه فرستنده) نیز مقایسه شده. کشورهای عربی چیزی در حدود ۲۵۰ رادیو به ازای هر ۱۰۰۰ نفرشان دارند و کشورهای با درآمد بالا حدود ۱۲۵۰ رادیو برای هر ۱۰۰۰ نفرشان.

– در صفحه ۷۵ میزان تلویزیون‌ها (دستگاه تلویزیون) مورد مقایسه قرار گرفته. کشورهای عربی حدود ۲۰۰ تلویزیون برای هر ۱۰۰۰ نفر دارند و کشورهای بادرآمد بالا حدود ۶۵۰ تلویزیون برای هر ۱۰۰۰ نفر. متوسط جهانی هم حدود ۳۰۰ دستگاه تلویزیون برای ۱۰۰۰ نفر بوده.

– در صفحه ۷۸ تعداد خطوط تلفن کشورهای عربی با دیگر کشورها مقایسه شده. کشورهای عربی کمتر از۱۰۰ خط تلفن به ازای هر ۱۰۰۰ نفر داشته‌اند و در کشورهای اروپائی حدود ۴۰۰ و آمریکای شمالی حدود ۷۰۰ خط تلفن برای هر هزارنفر موجود بوده. متوسط جهانی هم کمی کمتر از ۲۰۰ خط تلفن برای هر ۱۰۰۰ نفر بوده.

– در صفحه ۷۹ تعداد کامپیوترهای شخصی مقایسه شده. متوسط جهانی حدود ۷۵ کامپیوتر به ازای ۱۰۰۰ نفر بوده (سال ۲۰۰۲) و در کشورهای با درآمد بالا تقریبا ۴۰۰ کامپیوتر به‌ ازای هر ۱۰۰۰ نفر داشته‌اند. کشورهای عربی چیزی در حدود ۲۵ – ۲۰ کامپیوتر شخصی به ازای هر ۱۰۰۰ نفر داشته‌اند.

– در همان صفحه ۷۹ ضریب نفوذ اینترنت در سال ۲۰۰۱ در کشورهای عربی را می‌بینیم که کشورهای امارات، بحرین و قطر صدرنشین هستند میان کشورهای عربی و عراق و سودان و یمن و سوریه و لیبی در ته جدول قرار دارند.

– صفحه ۸۳ همان چیزی را نشان می‌دهد که من آن را شنیدم ولی باور نکردم. اصلا همین قضیه باعث جستجوی من شد تا بفهمم حرفی که شنیده‌ام چقدر درست بوده که متاسفانه کاملا درست بود. میزان ترجمه کتاب‌ در کشورهای عربی در بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۵ با سه کشور اسپانیا، مجارستان و اسرائیل مقایسه شده. اسپانیا به ازای هر یک میلیون نفر جمعیتش حدود ۱۰۰۰ کتاب ترجمه کرده. مجارستان کمی بیش از ۵۰۰ عنوان و اسرائیل (دشمن اعراب) چیزی در حدود ۳۸۰ – ۳۷۰ عنوان کتاب به ازای هر یک میلیون نفرشان در این سال‌ها ترجمه کرده‌اند. کشورهای عربی در این مقایسه آنقدر کم ترجمه کرده‌اند که پهنای خط نمودار ترجمه ایشان تقریبا محو شده! به‌عبارت دیگر چیزی در حد کمی بیشتر از «صفر»! (دست‌شان درد نکند)

– صفحه ۸۷ نسبت دانشجویان چند کشور عربی که در رشته‌های علمی در دانشگاه ثبت‌نام کرده‌اند را بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۵ با کشور کره مقایسه می‌کند. بیشترین میزان بین این کشورها حدود ۷ درصد بوده که متعلق است به اردن. عربستان چیزی در حدود ۳ – ۲ درصد دارد. کره اما حدود ۲۰ درصد دانشجویانش در این سال‌ها در رشته‌های علمی درس می‌خوانده‌اند.

– باز همان صفحه ۸۷ تعداد دانشمندان و مهندسانی که در زمینه‌ «تحقیقات و توسعه» (همان R&D خودمان!) بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ بوده‌اند را مقایسه می‌کند. آمریکای شمالی به ازای هر یک میلیون نفر جمعیتش ۴۰۰۰ نفر دانشمند و مهندس مشغول تحقیق داشته. متوسط جهانی ۱۰۰۰ بوده و متوسط کشورهای عربی حدود ۴۸۰ – ۴۷۰ بوده (حدود هشت تا نه برابر کمتر از آمریکای شمالی).

– در صفحه ۸۸ می‌بینیم که آمریکا، ژاپن و سوئد سه و یک دهم GNP خود را به امر تحقیق و توسعه اختصاص داده‌اند درحالی که کشورهای عربی دو دهم درصد.

– صفحه ۹۳ میزان چاپ کتاب (چه ترجمه و چه تالیف) در سال ۱۹۹۱ را بین کشورهای عربی و دیگر کشورهای جهان مقایسه می‌کند. کشورهای صنعتی چیزی حدود شش دهم کتاب به ازای هر یک میلیون نفرشان چاپ کرده‌اند و کشورهای عربی کمی بالاتر از «صفر».

باقی آمارها را خودتان نگاه کنید. هرچه خواستید نتیجه بگیرید. بیخود نیست امثال القاعده و حماس مثل آب خوردن در میان مردم و جوانان این جوامع عضو‌گیری می‌کنند و آدم برای بمب‌بستن به خود و کشتن دیگران زیر دست و پا ریخته. فقط باید دولا شد و جمع‌شان کرد که بن‌لادن و دیگران بخوبی این‌کار را کرده‌اند.

—————————–
پ.ن: اشتباهات احتمالی ترجمه یا تایپ را بفرمائید تا در اسرع وقت اصلاح کنم. متشکرم.

Advertisements

یک پاسخ to “از کجایش بگویم؟”

  1. ورتیگونه Says:

    محمد جان سلام؛
    اطلس انکارتا (فکر می‌کنم نسخه 2005 اش) هم یک چنین امکانی داشت، که چندتا کشور را انتخاب می‌کردی و آمار مسائل مختلفشون رو با هم مقایسه می‌کرد. همین آمارهای مربوط به تعداد دستگاه‌های تلویزیون، رادیو، نفوذ اینترنت، خطوط تلفن و صدها اطلاعات آماری دیگر مثلاً امید به زندگی، تعداد مرگ‌های در هنگام تولد، تعداد تخت‌های بیمارستان، پزشکان متخصص، تعداد سالن‌های سینما و …

    خلاصه مطالعه‌ی این آمارها فاصله‌ی عجیب و غریب بین کشورهای متمدن و ما بدبخت بیچاره‌ها رو خیلی خوب نشون می‌ده.  فاصله‌ای که بسیار بسیار بیشتر از تصور اکثر ماها هستش.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: