نه، تو تنها نیستی

آهنگ «عشق یعنی همه چیز» از آلبوم «مانیفیست» با صدای جاودانی «گوگوش». ترانه سرا «شهیار قنبری» با آهنگ و تنظیم «مهرداد آسمانی». متن شعر از «ایران ترانه»

نه، تو تنها نیستی ، ماهی و زورق و پارو پس چیه؟
نه، تو تنها نیستی ، این همه ستاره پس مال کیه؟

نه،تو تنها نیستی ، خلوت ِ دل کده ی ِ نقاشیه
نه ، تو تنها نیستی ، فکر ِ آزادی خود زندگیه

نگو ما دو تا کمیم
من و تو این همه ایم

ای عزیز گل ریز
عشق یعنی همه چیز

نه، تو تنها نیستی، نا تمام ِ من تمام ِ تو میشه
نه، تو تنها نیستی، دست ِ من سفره ی شام ِ تو میشه

حتا تبت قد ِ بام ِ تو میشه
ماه نقره ای به نام ِ تو میشه

نه، تو تنها نیستی
نه، تو تنها نیستی

نگو ما دو تا کمیم
من و تو این همه ایم

ای عزیز گل ریز
عشق یعنی همه چیز

درد بی دردی و دردی دل پیچ
درد بی عشقی ما یعنی هیچ

مثل یک آینه ی بی جیوه
خاک بی عشق جهان بی میوه

نه، تو تنها نیستی
نه، تو تنها نیستی

نگو ما دو تا کمیم
من و تو این همه ایم

ای عزیز گل ریز
عشق یعنی همه چیز

Advertisements

3 پاسخ to “نه، تو تنها نیستی”

  1. forklarende Says:

    میدونی محمد جان عشق یعنی چی؟
    یعنی اینکه دوستت به ضرب گلوله کشته بشه و تو برای پس گرفتن جسدش زیر ضربه های ناجوانمردانه ی باتون ها له بشی.
    عشق یعنی اینکه خواهر دوستت که حامله هست برای وطنت باتون بخوره و فرشته ی کوچولوی توی شکمش سقط بشه.
    عشق یعنی اینکه بعد از تمرین ریاضی برسی توی محله و ببینی دوستت لنگان لنگان و با پیراهن پاره پاره و خونین از سر کوچه بیاد و تو فقط بتونی برسی و بغلش کنی و اشک بریزی.
    عشق یعنی اینکه توی یه روز چند تا از بدترین خبرهای عمرت یکجا بهت برسه.
    عشق یعنی اینکه وقتی دارم اینها رو برات مینویسم اشکهام دونه دونه روی صفحه ی کیبورد بچکه و بهت بگم…. هی مرد!!! هیچوقت آرزو نکن ایران باشی.
    عشق یعنی اینکه نا امید باشی از اینکه بعد از ریخته شدن خون دوستت و از دست دادنش بعد از باتون خوردن دوست دیگرت و بعد از خونین شدن صورت و بدن و سقط شدن بچه ی توی شکم خواهر دوستت تمام این سر و صداها بخوابه و یه روز از خواب بلند بشی ببینی که بازم زیر سلطه ی دیکتاتوری اسلامی داری زندگی میکنی و به خودت تلقین کنی شاید زندگی یعنی همین؟؟؟
    عشق یعنی اینکه برای خلاصی از این زندگی بزنی زیر همه چیز و دلت رو به دریا بزنی و بگی من فردا میرم و انتقام همه ی عزیزانم رو انتقام همه ی دوستام رو از این لباس شخصی ها میگیرم و بعد میمیرم.ولی تا انتقام نگیرم هرگز.
    عشق یعنی اینکه از شدت دلسوزی بغض توی گلوت تمام وجودت رو بسوزونه و تو نتونی کاری بکنی.
    برای یه ریزه دموکراسی.برای یه تیکه سکولاریسم.
    لعنتی پاشو. تو مردی نباید اینجا بشینی و گریه کنی.نه اما چه فایده ما هر قدر هم زیاد باشیم هیچ کاری نمیتونیم بکنیم.
    کاش من رو شکنجه میکردن و با باتون میزدنم کاش 12 تا گاز فلفل توی صورتم خالی میکردن و ناخن انگشتهام رو میکشیدن با قمه های نامردشون بدنم رو پاره پاره میکردن.اما فقط منو. کاش زنها و اون بچه ی 4 ساله رو کتک نمیزدن بجاش منو میزدن.کاش یه میز ریاست جمهوری اینقدر ارزش نداشت که بخاطرش یه دوست کشته بشه.کاش اسلحه ها به جای گلوگه گُل شلیک میکردن و نارنجک ها به جای صدای بوممممم!!! داد میزدن مردم دوستتون دارم.
    کاش گاز های اشک آور به جای طعم تند و کشنده ی فلفل بوی عطر گل میدادن.
    کاش باتون ها برای حیوانات هم استفاده نمیشدن کاش… کاش… کاش … کاش به جای صدای گریه و آه و ناله این روزها صدای خنده و شادی از مردم میرسید به گوشها.
    کاش چیزی به اسم جنگ و درد و بد بختی توی دنیا وجود نداشت.
    کاش اشکهام بند بیاد و بتونم بخوابم.
    ساعت 2:10 بامداد روز یکشنبه 31 خرداد ماه سال 1388 از طرف فورکلارنده.دوستی در این سمت دنیا از دل بد بختی ها و نا امیدی ها.
    بهترین ها رو برات آرزو میکنم محمد.
    ————–
    فورکلارنده عزیز سلام

    هیچ ندارم در برابر این همه عظمت و این همه زیبائی و این همه درد. «ابهت حضور» در مقابل دوستانی چون شما چنان من را در بر گرفته که یاری سخنی یا تعظیمی ندارم. با دستانی لرزان و به نشانه ادای احترام به تو دوست خوبم بعنوان یکی از آن هفتاد میلیونی که دوست شان دارم و حرف دل شان را اینجا گفته ای من :

    اول) متن این کامنت تو را تبدیل به یک پست کردم. حرفی ندارم. ببخش من را. بقول شاعر «چه کند بی نوا ندارد بیش». بضاعتم در همین حد بود.

    دوم) اسم تو را که نوشته بودی در این کامنت به همان نام مستعار وبلاگت تغییر دادم. کار از محکم کاری عیب نمی کند. حیف است سر یک اشتباه کوچک بلائی بزرگ بر سر آدم بیاید.

    یک دنیا ممنون از اینکه فراموش نمی کنی که هم در خیابان باشی و هم در دنیای مجازی. افتخار می کنم به میزبانی تو.

    با تقدیم احترام
    محمد

  2. helen Says:

    من يه پشنهاد دارم، از مردم بخواهيم به جاى Alloakbar بگن اعتصاب! ديگه تظاهرات فايده نداره بايد كارمندان دولت اعتصاب كنن خصوصآ شركت نفتى ها و وزارت نيرو ، تظاهرات غيره خونريزى هيچ نتيجه ِ نخواهد داد

  3. عشق … ای‌کاش… « نگاهی دیگر « پسر Says:

    […] وارده از «فورکلارنده» عزیز در پای پست «نه تو تنها نیستی». فقط یک کلمه این متن زیبا را من عوض کردم تا اسم واقعی […]

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: